Przerzuty do kości

Co to jest?

Przerzuty do kości są częstym powikłaniem zaawansowanych nowotworów złośliwych. Po płucach i wątrobie, kość jest jednym z najczęstszych miejsc przerzutów dla większości nowotworów.

Przerzuty do kości mogą wystąpić w dowolnej części szkieletu, ale najczęściej dotyczą miednicy, kręgosłupa, czaszki, nóg i ramion. Wpływ zajęcia szkieletu jest zmienny i zależy od wielu czynników, w tym liczby i lokalizacji zmian. Bezpośrednie powikłania zajęcia kości obejmują ból i złamania patologiczne. Z rzadkimi wyjątkami nie można wyleczyć przerzutowego raka kości. Jednak różne opcje leczenia mogą pomóc pacjentowi chorującemu na raka opanować ból i inne objawy.

przyczyny

Przerzuty występują, gdy komórki nowotworowe, poprzez krew lub strumień limfatyczny, migrują z miejsca pierwotnego guza do innych narządów lub tkanek, zakorzeniając się i dając początek nowym formacjom nowotworowym. W niektórych przypadkach komórki te docierają do kości, gdzie zaczynają się rozmnażać.

Przerzuty do kości mogą stanowić pierwszy objaw nowotworu lub mogą wystąpić lata po leczeniu pierwotnego guza.

Uwaga . Przerzuty do kości występują częściej niż pierwotne guzy kości, zwłaszcza u dorosłych.

Przerzuty osteolityczne i osteoblastyczne

W normalnych warunkach kość ulega ciągłej przebudowie: osteoklasty pośredniczą w resorpcji (niszczą tkankę kostną), podczas gdy osteoblasty są odpowiedzialne za odkładanie kości (budują tkankę kostną). Rozregulowanie tych procesów przez komórki nowotworowe prowadzi do dwóch różnych fenotypów:

  • Osteolityczne przerzuty do kości : charakteryzują się zniszczeniem normalnej kości w określonym obszarze; jest to najczęstsze uszkodzenie guzów, które rozprzestrzeniły się z płuc, tarczycy, nerek i jelita grubego.
  • Osteoblastyczne przerzuty do kości : odkładanie się nowej tkanki następuje w odpowiedzi na rozprzestrzenianie się raka. Proces powoduje nieprawidłowy wzrost, w którym struktura kości jest słaba i zdeformowana. Najczęściej występuje w rakach prostaty, pęcherza i żołądka.

To rozróżnienie nie jest absolutne; wielu pacjentów z przerzutami do kości ma zarówno osteolityczne, jak i osteoblastyczne zmiany.

W obu typach zmian rozregulowanie normalnego procesu przebudowy kości prowadzi do deformacji kości. Kości tak zmienione nie są w stanie wytrzymać normalnych naprężeń mechanicznych i są narażone na patologiczne złamania, kompresję i niestabilność.

objawy

Przerzuty do kości mogą powodować wiele objawów, które mogą pogorszyć jakość życia lub skrócić czas przeżycia pacjenta. Niektóre guzy łatwiej dają przerzuty do kości: piersi, płuc, prostaty, tarczycy i nerek.

Objawy i objawy przerzutów do kości obejmują:

  • Ból kości (najczęstszy objaw);
  • Złamań. Kości osłabione przez proces nowotworowy pękają łatwiej. Złamanie po drobnym urazie jest możliwym objawem przerzutów do kości.
  • Niedokrwistość. Zmniejszenie wytwarzania czerwonych krwinek jest częstą nieprawidłowością krwi u pacjentów z przerzutami do kości.

Oprócz tych efektów miejscowych, osteolityczne przerzuty mogą powodować hiperkalcemię (zwiększony poziom wapnia we krwi). Inne skutki przerzutów do kości mogą obejmować: ucisk rdzenia kręgowego, zmniejszoną mobilność, nietrzymanie moczu i kału. U pacjentów z przerzutami zlokalizowanymi w kościach kręgosłupa może dojść do uszkodzenia układu nerwowego, co może prowadzić do porażenia i utraty możliwości korzystania z nóg i / lub ramion.

diagnoza

W niektórych przypadkach przerzuty do kości są wykrywane przed lub w tym samym czasie, co guz pierwotny. Lekarze mogą określić miejsce pochodzenia choroby, charakteryzując typ komórek nowotworowych, które tworzą przerzuty. Co ważne, wielu pacjentów z rakiem ma ból kości i stawów jako skutek uboczny niektórych schematów chemioterapii.

Wywiad i badanie przedmiotowe

Pierwsze podejście ma na celu zrozumienie ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​za objawy odpowiedzialny jest przerzut do kości, zbiera informacje o wcześniejszych stanach chorobowych i ich zarządzaniu. Po wywiadzie przeprowadzane jest badanie fizykalne, skoncentrowane przede wszystkim na obszarach bolesnych.

Obrazowanie diagnostyczne

Po wywiadzie lekarskim i badaniu fizykalnym lekarz uzyskuje serię radiograficznych obrazów podejrzanego regionu. Badanie pozwala określić, czy pierwotny nowotwór spowodował przerzuty i możliwy stopień zajęcia kości. Inne techniki obrazowania pomagają ustalić nasilenie zmian chorobowych: scyntygrafia kości jest przydatna do określenia, czy inne kości, oprócz tych, w których objawy są skoncentrowane, są dotknięte przerzutami; w niektórych przypadkach może być wskazana pozytonowa tomografia emisyjna (PET), tomografia komputerowa (CT) i / lub rezonans magnetyczny (MRI), szczególnie w przypadkach, w których może dotyczyć kręgosłupa lub miednicy.

Badania krwi i moczu

Pacjenci z nowotworami powinni być regularnie oceniani z całkowitą liczbą krwinek, ponieważ niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość) często występuje w przerzutowej chorobie kości. Ponadto zmiana niektórych parametrów chemicznych krwi (elektrolity, wapń i fosfataza alkaliczna) może być orientacyjna. W szczególności, u pacjentów z przerzutami, badania krwi mogą wykryć markery białkowe utraty kości i wyższe poziomy wapnia we krwi. Analiza moczu może wykazać obecność krwi u pacjentów z rakiem nerki, podczas gdy testy czynności tarczycy i ocena markerów nowotworowych - takie jak CEA (antygen rakowo-zarodkowy), CA-125 (rak antygen 125) i PSA ( antygen specyficzny dla prostaty) - może być zmieniony u pacjentów z określonymi nowotworami.

Biopsja kości

Lekarz musi ustalić, czy przerzuty wynikają z pierwotnego guza kości (mięsaka) lub z nowotworu, który rozpoczął się w innym miejscu. Biopsja kości obejmuje pobranie próbki tkanki, która ma być analizowana w celu scharakteryzowania komórek nowotworowych i zdefiniowania tego aspektu.

leczenie

Aby określić najlepszy plan leczenia, lekarze muszą wziąć pod uwagę wiele czynników. Często wybór pomiędzy opcjami leczenia zależy od tego, gdzie rozwinęły się przerzuty do kości i ich zasięgu.

Niestety, w wielu przypadkach w momencie rozpoznania nowotwór osiągnął już punkt, w który zaangażowanych jest więcej miejsc. W rezultacie leczenie często koncentruje się na zarządzaniu objawami i nie ma na celu wyleczenia.

W zależności od tych czynników, leczenie przerzutów do kości często obejmuje kompletne podejście, które może obejmować jedno lub więcej z następujących podejść:

  • Leczenie pierwotnego guza;
  • Zmniejszyć zasięg przerzutów;
  • Zarządzaj bólem i uszkodzeniem struktury kości.

Najczęstsze opcje leczenia przerzutów do kości obejmują chirurgię w celu ustabilizowania słabej lub złamanej kości, radioterapię i niektóre leki kontrolujące ból i zapobiegające dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby.

narkotyki

Opcje leczenia farmakologicznego u pacjentów z przerzutami do kości obejmują:

  • Leki antyresorbujące : są powszechnie stosowane w leczeniu osób z osteoporozą, ale mogą również pomóc pacjentom z przerzutami do kości. Leki te mogą wzmacniać kości, zmniejszając patologiczne złamania i ból. Leki przeciw resorpcji mogą również zmniejszać ryzyko rozwoju przerzutów do kości w innych miejscach. Terapia może powodować przejściowy ból i problemy z nerkami. W rzadkich przypadkach leki przeciwreabsorpcyjne zwiększają ryzyko nienaczyniowej martwicy kości.
  • Leki kontrolujące ból : leki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen lub morfina, mogą kontrolować objawy spowodowane przerzutami do kości.
  • Chemioterapia : obejmuje stosowanie leków w celu powstrzymania proliferacji komórek nowotworowych. Efekt chemioterapii jest układowy, więc wpływa na cały organizm, a także uszkadza zdrowe komórki. Z tego powodu schemat terapeutyczny jest przeprowadzany w cyklach, które zapewniają okresy odpoczynku. Leki chemioterapeutyczne podaje się doustnie, dożylnie lub domięśniowo. Działania niepożądane zależą od czasu trwania leczenia i zastosowanej dawki; może obejmować zmęczenie, wypadanie włosów, nudności i wymioty.
  • Terapia hormonalna : niektóre rodzaje nowotworów są wrażliwe na hormony, takie jak estrogeny, które mogą stymulować proliferację komórek nowotworowych. Dlatego terapia hormonalna ma na celu ograniczenie wpływu hormonów na postęp choroby. Leczenie może obejmować przyjmowanie leków, które hamują produkcję odpowiedzialnych hormonów lub blokują ich interakcje z komórkami nowotworowymi. Terapia przedstawia działania niepożądane podobne do menopauzy (u kobiet), związane z wahaniami hormonalnymi, w tym uderzeniami gorąca, niedokrwistością i utratą pożądania seksualnego.
  • Bisfosfoniany : leki te można stosować do stabilizowania masy kostnej i spowalniania procesu zwyrodnieniowego przerzutów. Bisfosfoniany są również użyteczne w leczeniu bólu i hiperkalcemii. Forma doustna jest ogólnie dobrze tolerowana, ale długotrwała terapia może wiązać się z kilkoma efektami ubocznymi, takimi jak: bóle stawów i martwica kości szczęki.

radioterapia

Radioterapia polega na niszczeniu komórek nowotworowych przez podawanie promieniowania o wysokiej energii, skierowanego do guza przerzutowego i tkanki przyległej. Leczenie pozwala kontrolować postęp choroby i zapobiegać patologicznym złamaniom. W zależności od liczby obszarów dotkniętych przerzutami, celem leczenia radioterapią może być jedna lub więcej kości.

Leczenie może być opcją, jeśli stan powoduje ból, którego nie można skutecznie kontrolować za pomocą leków przeciwbólowych. W zależności od sytuacji schemat radioterapii może obejmować podawanie jednej lub więcej dawek przez określony czas. Skutki uboczne zależą od miejsca, które ma być leczone. Ogólnie rzecz biorąc, radioterapia powoduje zmęczenie, łagodne reakcje skórne, rozstrój żołądka i biegunkę. Podstawowym celem leczenia jest złagodzenie bólu, powodując minimalne skutki uboczne. Nawet jeśli różne guzy reagują w różny sposób na promieniowanie, jest mało prawdopodobne, że radioterapia będzie lecznicza; dlatego lekarz musi zrównoważyć potencjalne korzyści i ryzyko leczenia dla każdego pacjenta. W przypadku wielu przerzutów do kości radiofarmaceutyki można podawać dożylnie. Po dotarciu do organizmu cząstki radioaktywne przemieszczają się do obszarów przerzutów do kości i selektywnie wytwarzają swój efekt.

Leczenie chirurgiczne

Celem leczenia chirurgicznego przerzutów do kości jest złagodzenie bólu i przywrócenie siły szkieletu. Zabiegi chirurgiczne mogą pomóc ustabilizować kość zagrożoną złamaniem lub naprawą złamania.

  • Operacja w celu stabilizacji kości. Jeśli kość jest osłabiona i istnieje ryzyko złamania z powodu przerzutów do kości, chirurdzy mogą ją ustabilizować za pomocą ortopedycznych urządzeń mocujących, takich jak metalowe płytki, szpilki i gwoździe. Procedura może złagodzić ból i poprawić funkcję i mobilność leczonego obszaru. W niektórych przypadkach cement kostny wprowadza się do ubytku utworzonego przez guz. Daje to siłę strukturom, których nie można łatwo ustabilizować za pomocą urządzeń mocujących, takich jak kości miednicy i kręgosłup. Ta procedura może również zmniejszyć ból spowodowany przerzutami do kości.
  • Operacja naprawy złamanej kości. Jeśli przerzuty do kości spowodowały złamanie, chirurdzy mogą naprawić uszkodzoną kość. Ta operacja polega na użyciu metalowych płyt, gwoździ i śrub do stabilizacji kości. Inną opcją jest protetyczna wymiana segmentów kości.

wnioski

Odpowiedź na leczenie zależy od:

  • Pozycja i zasięg przerzutów;
  • Intensywność bólu;
  • Liczba bolesnych miejsc;
  • Siedziba pierwotnego guza;
  • Rodzaj zmian chorobowych (osteolityczne vs. osteoblastyczne);

Przerzuty do kości zwykle nie są uleczalne. Jednak postępy w technikach chirurgicznych, a także stosowanie promieniowania medycznego i odpowiednich terapii farmakologicznych, znacznie poprawiły jakość życia pacjenta chorego na raka z przerzutami do kości.

Identyfikacja i wczesne leczenie guza przerzutowego koreluje z bardziej korzystnym wynikiem klinicznym.

Zalecane

Objawy Zaparcia
2019
Epigastralgia - przyczyny i objawy
2019
Objawy retinoblastoma
2019