Ruch, zdolność adaptacji i reprodukcja komórek

Ruch komórek

Zdolność komórek do przemieszczania się w środowisku płynnym lub powietrznym następuje poprzez ruch bezpośredni lub pośredni. Ruch pośredni jest całkowicie pasywny, za pomocą wiatru (w przypadku pyłku), za pomocą wody lub strumienia krążenia. Szczególnym rodzajem ruchu pośredniego jest ruch Browna, który jest wykonywany przy zderzeniu komórek z cząsteczkami koloidalnymi zawartymi w ośrodku; ten rodzaj ruchu jest bardzo nieregularny (zygzak). Bezpośredni ruch jest charakterystyczny dla pewnych komórek, które w celu jego przeprowadzenia muszą mieć pewne cechy szczególne: komórki amebowe, komórki rzęsate, komórki mięśniowe.

Ruch komórek ameboidalnych charakteryzuje się emisją odgałęzień substancji komórkowej (pseudopodia). Te odgałęzienia mogą być emitowane w dowolnym punkcie ściany komórki, ale gdy są wyrzucone w pewnym kierunku i zawsze w tym jednym, umożliwiają małe przemieszczenia komórki. Dzięki temu mechanizmowi poruszają się leukocyty, migrujące komórki tkanki łącznej, histiocyty i monocyty. Prędkość ruchu nie przekracza kilku mikronów na minutę. Komórki rzęsate i wiciowce są w stanie wykonywać tak zwany ruch wibracyjny, za pomocą organelli filamentowych stabilnie wszczepionych w komórki, zwanych wiciami i rzęskami. Wici są elementem klasyfikującym całą klasę pierwotniaków zwaną wiciowcem: u ludzi występują tylko w plemnikach; rzęsy są natomiast znacznie częstsze w komórkach, zarówno w królestwie zwierząt, jak i warzyw: u ludzi znajdują się na wolnej części komórek pokrywających drogi oddechowe, macicę, tubę, przewody odprowadzające jądra. Każda rzęsa ma małe ciało na cytoplazmie, gdzie jest przymocowana, zwana ciałkiem podstawowym.

Włókna wykonują dwa rodzaje ruchu: obrotowy, dla którego wici są przykręcane na siebie, i oscylacyjny, podobny do tego z ogona ryby; wynikiem tych ruchów może być napęd komórki lub wycofanie.

Ostatnim rodzajem ruchu, któremu podlegają komórki, jest ruch mięśni: tylko komórki mięśni gładkich i prążkowanych podlegają temu ruchowi i polegają na skurczu poszczególnych zróżnicowanych elementów zawartych w komórce zwanych miofibrylami. Skurcz miofibryli, aw konsekwencji całej komórki mięśniowej, nigdy nie jest spontaniczny, ale zawsze występuje po podnieceniu z powodu impulsów nerwowych.

Adaptacyjność komórkowa

Termin ten oznacza zdolność komórki do reagowania na bodźce ze środowiska zewnętrznego i do przystosowania się do niej w celu osiągnięcia najlepszych warunków życiowych. Bodźce mogą być różnego rodzaju i niekoniecznie szkodliwe dla życia komórkowego; w zależności od szkodliwości bodźca, komórka reaguje ruchem, który może być orientacyjny (tropizm) lub dystansujący (taksówka). Zarówno tropizm, jak i szybkość mogą być ujemne, jeśli komórka odsunie się, odrzucając bodziec, lub dodatnie, jeśli element zbliża się do źródła bodźca. Szczególna wzmianka zasługuje na chemotaksję, czyli ruch komórkowy w kierunku określonej substancji chemicznej, która ma większe stężenie użyteczne (pozytywna chemotaksja) lub usunięcie z niej (chemotaksja ujemna).

Rozmnażanie komórkowe

Podział komórek jest niezbędnym procesem dla kontynuacji gatunku: w rzeczywistości we wszystkich żywych istotach, zarówno zwierzętach, jak i roślinach, komórki nie mogą pochodzić z wyjątkiem podziału poprzednich komórek macierzystych. Ponieważ indywidualny już poczęty podział komórek prowadzi do jego morfogenezy, co oznacza, że ​​na zapłodnionym jajeczku budowane są wszystkie szkice embrionalne, które dają początek poszczególnym organom: jest to środek jego wzrostu, dzięki któremu pojedyncze niemowlę o małym rozmiarze przychodzi do dojrzałej osoby. Wreszcie, podział komórek jest jedynym dostępnym dla żywej istoty środkiem do naprawy strat z przyczyn fizjologicznych lub z powodu urazu. Istnieją dwie metody rozmnażania komórkowego: bezpośredni podział lub amitoza i pośredni podział lub mitoza lub kariokineza.

Pod redakcją: Lorenzo Boscariol

Zalecane

Obrzęk płuc
2019
ramię
2019
Pikantne potrawy
2019