Melissa in Zielarz: Właściwości Melissy

Nazwa naukowa

Melissa officinalis

rodzina

Labiatae

pochodzenie

Basen Morza Śródziemnego, Azja Zachodnia

Używane części

Lek składający się z liści melisy (oficjalna farmakopea)

Składniki chemiczne

  • Flawonoidy (kwercetyna, apigenina).
  • Kwas kawowy i pochodne kwasu chlorogenowego;
  • Kwas rozmarynowy;
  • triterpeny;
  • Olejek eteryczny (cytral, citronellal i caryophyllene);
  • Substancje gorzkie;
  • polisacharydy;
  • śluz;
  • Glikozydy.

Melissa in Zielarz: Właściwości Melissy

Melisa jest skutecznie stosowana w trzewnych somatizacjach lęku, pełniąc jednocześnie podwójną rolę przeciwskurczową i uspokajającą.

Ponadto melisa ma również właściwości wiatropędne, przeciwwirusowe, przeciwutleniające i antyhormonalne.

Aktywność biologiczna

Stosowanie melisy zostało oficjalnie zatwierdzone do leczenia stanów pobudzenia i bezsenności. Jest to możliwe dzięki przeciwskurczowym i uspokajającym właściwościom tej rośliny.

Jak wspomniano powyżej, melisa okazała się szczególnie skuteczna w zwalczaniu lęku, któremu towarzyszą somatizacje trzewne, więc jej stosowanie jest przydatne, gdy jesteś w obecności drażliwego jelita grubego, zapalenia żołądka, nudności, wymiotów, dyspepsji żółciowej, bólów głowy, drżenia, psychogenne zawroty głowy i tachykardia.

Wydaje się, że to uspokajające działanie melisy działa poprzez hamowanie enzymu transaminazy GABA, tj. Poprzez hamowanie enzymu odpowiedzialnego za degradację GABA (najważniejszego hamującego neuroprzekaźnika naszego centralnego układu nerwowego).

Jednak ważne jest, aby podkreślić, że działanie uspokajające melisy na centralny układ nerwowy może być również pośredniczone przez działanie hamujące na funkcjonowanie gruczołu tarczowego, które zostało zbadane i potwierdzone.

Ponadto niektóre badania wykazały, że melisa, a dokładniej jej ekstrakt, jest w stanie wywierać działanie ochronne przeciwko uszkodzeniom spowodowanym stresem oksydacyjnym. Te właściwości przeciwutleniające są najprawdopodobniej związane z zawartym w nim kwasem rozmarynowym.

Ponadto wydaje się, że kwas rozmarynowy jest również odpowiedzialny za działanie przeciwwirusowe, jakie melisa wywiera na wirus opryszczki pospolitej (lub HSV). W rzeczywistości badanie wykazało, że ekstrakt melisy (zawierający kwas rozmarynowy, kofeinę i inne kwasy organiczne) jest w stanie hamować in vitro przenikanie wirusa do komórek gospodarza w procentach od 80 do 96%, w zależności od użytych szczepów wirusowych (odpowiednio, szczepów HSV wrażliwych na acyklowir i szczepów HSV opornych na acyklowir). Następnie ustalono, że to właśnie kwas rozmarynowy jest głównym czynnikiem odpowiedzialnym za wyżej wymienione działanie przeciwwirusowe.

Wreszcie, ostatnio przeprowadzono badania w celu zbadania potencjalnych właściwości przeciwnowotworowych melisy. Rzeczywiście, z jednego z tych badań wynika, że ​​wodno-alkoholowy ekstrakt melisy jest zdolny do hamowania proliferacji niektórych typów komórek złośliwych, szczególnie tych należących do nowotworów zależnych od hormonów.

Melissa przeciw lękowi i bezsenności

Jak wspomniano, melisa może być skutecznie stosowana do przeciwdziałania lękowi związanemu z somatizacją trzewną i do zwalczania bezsenności, dzięki właściwościom uspokajającym i przeciwskurczowym, które jest mu obdarzone.

Jako wskazówkę, aby przygotować wlew melisy do leczenia wyżej wymienionych zaburzeń, zaleca się stosowanie 1, 5-5 gramów leku.

Jednak na rynku dostępne są różne preparaty melisy ze wskazaniami do leczenia tego typu zaburzeń. W związku z tym zaleca się stosowanie się do instrukcji dawkowania ogólnie wskazanych na opakowaniu lub na etykiecie produktu, który ma być używany.

Ponadto nierzadko można znaleźć preparaty, w których melisa występuje w połączeniu z innymi roślinami leczniczymi, które uzupełniają i wzmacniają jej właściwości.

Melissa w medycynie ludowej i homeopatii

W medycynie ludowej kwitnące wierzchołki melisy używane są do przygotowania wywarów do leczenia zaburzeń trawienia związanych ze stanami lękowymi, meteorytem, ​​histerią, kołataniem serca, bólami głowy, wymiotami i nadmiernym ciśnieniem krwi.

Melisa stosowana zewnętrznie stosowana jest w medycynie ludowej w leczeniu nerwobólu, reumatyzmu i sztywności karku.

Z drugiej strony, w obszarze homeopatycznym melisa jest stosowana jako lekarstwo na nieprawidłowości w cyklu miesiączkowym.

Przeciwwskazania

Unikaj przyjmowania u pacjentów z jaskrą, zaburzeniami tarczycy lub w przypadku nadwrażliwości na jeden lub więcej składników melisy.

Interakcje farmakologiczne

  • możliwe interakcje z barbituranami (zwiększone działanie nasenne) oraz z tapazolem (niedoczynność tarczycy);
  • połączenie melisy, passiflory i dziurawca wykazało niepożądane działanie uspokajające.

Zalecane

Czy są narażeni na ryzyko POChP?
2019
Żywność, w której zabronione jest dodawanie barwników
2019
Obliczanie kalorii
2019