Świnka lub epidemia świnki

ogólność

Słynne „ świnki ”, które dotykają wiele dzieci w okresie dzieciństwa i wczesnej młodości, są bardziej poprawnie zdefiniowane przez termin świnka . Jest to choroba zakaźna, ostra i zaraźliwa, pochodzenia wirusowego.

Świnka charakteryzuje się zapaleniem, ze zwiększoną objętością i bólem, ślinianek przyusznych, które są gruczołami ślinowymi; może powodować powikłania z udziałem innych narządów, ale w około jednej trzeciej przypadków nie daje objawów.

Świnka występuje częściej u dzieci i młodzieży; jest rzadziej występujący wśród dorosłych, u których ma cięższy przebieg z większą częstością powikłań.

Przypadki i zarażenie

Świnka jest szeroko rozpowszechniona na całym świecie, z większą częstością na początku wiosny. Okresowo (co 2-5 lat) dochodzi do ponownego zapłonu, szczególnie w ograniczonych społecznościach (przedszkola, szkoły, szpitale). Zakażenie rzadko występuje przed 2 rokiem życia i częściej dotyka młodych dorosłych. Transmisja odbywa się poprzez bezpośredni kontakt ze śliną i kroplami oddechowymi (nazywanymi kroplami Flügge), a rzadziej przez obiekty zanieczyszczone tymi samymi kropelkami. Wirus świnki jest usuwany ze śliną i moczem i jest obecny w wydzielinach od 7 dni przed do 2 tygodni po pojawieniu się obrzęku ślinianki przyusznej; maksymalny szczyt zaraźliwości trwa kilka dni. Zakażenie, nawet bezobjawowe, zapewnia trwałą ochronę przed nowymi zakażeniami, ale nie wyklucza rzadkiej możliwości ponownego zakażenia u dorosłych.

Objawy świnki

Aby dowiedzieć się więcej: Objawy świnki

Świnka jest spowodowana wirusem sferycznym ( paramyksowirusem ) występującym u chorego w jego ślinie, moczu, mleku matki i krwi. Drzwi wejściowe wirusa to błona śluzowa dróg oddechowych, gdzie się namnaża, a następnie atakuje szyjne węzły chłonne (szyi) i gruczoły ślinowe. Okres inkubacji trwa około 2-3 tygodni: jest na ogół bezobjawowy, chociaż czasem może mu towarzyszyć złe samopoczucie, jadłowstręt (utrata apetytu), dreszcze, gorączka niskiej jakości. Zamiast tego, początek świnki jest ostry, z gorączką, otalgią (ból w uchu wewnętrznym), bólem mięśni (ból mięśni), bólem głowy i obrzękiem ślinianek przyusznych, bez powierzchownych oznak zapalenia: wydają się bolesne, trudne do wytyczenia i twardej konsystencji elastyczna.

Zaangażowanie jest początkowo jednostronne (tylko z jednej strony), ale w większości przypadków (75%), przeciwstronna ślinianka przyuszna jest również zaangażowana w około 2 dni. Inne gruczoły ślinowe, takie jak podżuchwowe i podjęzykowe, również mogą być dotknięte.

Zwiększenie objętości ślinianek przyusznych utrzymuje się przez 2-3 dni, dając pacjentowi określoną twarz (wygląd twarzy) (skąd pochodzi nazwa świnki) z powodu ruchu przednich i zewnętrznych małżowin usznych.

Po około tygodniu gruczoły wracają do normalnego rozmiaru.

Ostra faza epidemicznej świnki charakteryzuje się spontanicznym bólem w miejscach ślinianki przyusznej, który jest podkreślony przez żucie, spożycie kwaśnego pokarmu i omacywanie; w obrębie jamy ustnej często podkreśla się zaczerwienienie i obrzęk przewodu wydalniczego gruczołów, przez które ślina jest wprowadzana do jamy ustnej, która może pojawić się w otoczeniu małych krwotoków.

Gorączka, zwykle około 38-40 ° C, utrzymuje się przez 4-5 dni, a następnie ustępuje, równocześnie z łagodzeniem bólu i ogólnych objawów.

Mogą również występować pozaswoiste lokalizacje wirusa i mogą wystąpić na dowolnym etapie choroby, głównie po zaatakowaniu ślinianki przyusznej. Inne najbardziej zainteresowane organy to:

  1. Jądra, w których możemy mieć orchiepididimit (zapalenie najądrza). Występuje u 20-30% mężczyzn po okresie dojrzewania i jest obustronny w jednym z sześciu przypadków. Charakteryzuje się obrzękiem i bólem moszny, nudnościami, wymiotami, gorączką. Powikłanie świnki jest zwykle łagodne i ustępuje w ciągu 5-7 dni. Czasami w niewielkim odsetku przypadków może powodować bezpłodność.

    2. Trzustka z zapaleniem trzustki, chociaż w niewielkiej liczbie przypadków. Czasami obraz można pomylić z zapaleniem wyrostka robaczkowego lub ograniczyć się do pojawienia się bólu brzucha, nudności, wymiotów, zaparcia lub biegunki. Zwykłym rezultatem jest gojenie się w ciągu kilku dni, poważne powikłania są rzadkie, a możliwość zakażenia cukrzycą nie jest wykluczona.

  2. Zaangażowanie ośrodkowego układu nerwowego jest klinicznie widoczne w około 10% przypadków. Może być bezobjawowy lub objawiać się zapaleniem opon mózgowych (zapaleniem opon mózgowych, które są błonami otaczającymi mózg), charakteryzującymi się gorączką, bólem głowy, wymiotami, mdłościami, sztywnością szyi. Objawy ustępują w ciągu 1-2 tygodni bez konsekwencji. W najpoważniejszych przypadkach możemy również mieć zapalenie mózgu (zapalenie mózgu), z poważnymi zmianami stanu świadomości, drgawkami, niedowładami i ruchami mimowolnymi.

Wśród innych objawów świnki, które są rzadkie, znajdujemy zapalenie gruczołu krokowego (zapalenie gruczołu krokowego) w płci męskiej, zapalenie jajnika (zapalenie jajników) opisane w niewielkim odsetku przypadków kobiet, zapalenia tarczycy, zapalenia mięśnia sercowego i zapalenia osierdzia .

Opisano również objawy oczne ( zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zapalenie spojówek ) stawów płucnych i wątrobowych. W niektórych przypadkach infekcja zakontraktowana na wczesnym etapie ciąży doprowadziła do aborcji: wirus nie wydaje się być w stanie wywołać wad rozwojowych płodu, podczas gdy hipoteza, ale nie potwierdziła możliwości rozwoju uszkodzenia serca u nienarodzonego dziecka.

diagnoza

W niepowikłanej śwince badania laboratoryjne zasadniczo nie ujawniają niczego szczególnego, z wyjątkiem wzrostu liczby białych krwinek, oznak zapalenia i zakażenia.

Diagnoza kliniczna jest na ogół łatwa ze względu na obustronność obrzęku ślinianki przyusznej, przebieg gorączki, spójność obrzęku gruczołowego.

Wirusowa świnka musi być odróżniona od świnki bakteryjnej, która jest jednostronna, od guzów ślinianek, od zespołu Sjögrena (choroba autoimmunologiczna) oraz od zatrucia bromkiem i metalami ciężkimi.

Dla pewnej diagnozy istnieją testy, które pozwalają wyróżnić przeciwciała (IgG i IgM) pacjenta, którzy zostali przeszkoleni przeciwko wirusowi odpowiedzialnemu za chorobę.

Opieka i szczepienia

Nie ma specyficznego leczenia świnki.

Terapia kortyzonem jest stosowana u pacjentów z zapaleniem jąder i zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, chociaż jej skuteczność nie została udokumentowana; w innych przypadkach objawy leczy się lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).

Istnieje szczepionka, która okazała się skuteczna w 90% przypadków i która chroni przed świnką przez co najmniej 10 lat. Zaleca się w połączeniu z odrą i różyczką w dzieciństwie (patrz MM-RVAXPRO ®).

Co zmienia się od 2017 roku

Zgodnie z dekretem w sprawie zapobiegania szczepieniom nieletnich od 0 do 16 lat, zatwierdzonym 28.07.2017 , szczepienie przeciwko śwince stało się obowiązkowe .

To specyficzne szczepienie można przeprowadzić za pomocą pojedynczego wstrzyknięcia wraz z 3 innymi osłonami szczepień (tak zwane czterowalentne szczepienie MPRV, które obejmuje szczepionki: przeciw odrze, przeciw różyczce, przeciw śwince, przeciw ospie wietrznej).

  • Obowiązek szczepienia przeciwko śwince obowiązuje w kontekście 10 obowiązkowych szczepień dla osób urodzonych od 2017 r. Nawet osoby urodzone po 2001 r. Podlegają obowiązkowi szczepienia przeciwko śwince .
  • Immunizowani pacjenci z powodu naturalnej chorobyzwolnieni z wymogu szczepienia, więc dzieci, które już wcześniej zachorowały na świnkę, nie będą musiały być szczepione przeciwko tej chorobie

Należy pamiętać, że obowiązkowe szczepienia są warunkiem przyjęcia do przedszkoli i przedszkoli (dla dzieci w wieku od 0 do 6 lat) oraz że naruszenie wymogu szczepień oznacza zastosowanie znacznych kar finansowych .

Więcej informacji na temat obowiązkowych szczepionek u dzieci można znaleźć w tym artykule.

Świnka - leki do leczenia świnki »

Zalecane

Obrzęk płuc
2019
ramię
2019
Pikantne potrawy
2019