Alergoterapia dla zwierząt domowych

ogólność

Alergie na zwierzęta są częstą przyczyną suchego gardła, zapalenia spojówek, nieżytu nosa, astmy i reakcji skórnych.

Alergeny zwierzęce zdolne do wywołania reakcji alergicznej występują w wielu substancjach - ślinie, płatkach martwej skóry, gruczołach łojowych i moczu - wytwarzanych przez zwierzę. Dlatego włosy nie są główną przyczyną alergii, ale stanowią jeden z pojazdów, które mogą sprzyjać kontaktowi z alergenem.

Większość uczuleń występuje u kotów, psów, koni i gryzoni. Badania skóry i krwi pozwalają nam ustalić podatność na określony alergen i określić ilościowo objawy, które może wywołać. Pacjent może cierpieć na reakcję alergiczną, nawet jeśli nie ma zwierząt domowych; w rzeczywistości wystarczający jest kontakt z alergenami zwierzęcymi przenoszonymi przez inne osoby: mikroskopijne i lekkie cząstki osadzają się na ubraniach, włosach lub pod podeszwą butów, aby następnie łatwo rozprzestrzeniać się w środowisku, osiadać w kurzu lub pozostać zawieszone w powietrzu. W ten sposób alergeny mogą być wdychane, penetrują układ oddechowy i wywołują reakcję immunologiczną u osób nadwrażliwych.

leczenie

Pierwszą linią leczenia przeciw reakcjom alergicznym wywołanym przez zwierzęta jest unikanie narażenia na alergeny w możliwie największym stopniu; w ten sposób objawy powinny objawiać się z mniejszą częstotliwością lub intensywnością. Jednak bardzo trudno jest uniknąć takiej ekspozycji, ponieważ nawet jeśli nie masz zwierzęcia, możesz nieoczekiwanie wejść w kontakt z alergenami obecnymi w środowisku lub na ludziach i przedmiotach. Ponadto alergia na kota lub psa jest wieczna i nie respektuje sezonowości. Z tych powodów może być konieczne użycie niektórych leków w celu kontrolowania objawów lub zapobiegania im .

Zabiegi objawowe

Lekarz może bezpośrednio wskazać jeden z następujących leków w celu poprawy objawów ze strony układu oddechowego:

  • Leki przeciwhistaminowe zmniejszają produkcję histaminy, substancji chemicznej wytwarzanej w odpowiedzi na określone bodźce układu odpornościowego i aktywnej w reakcji alergicznej. W rezultacie leki te pomagają złagodzić objawy, takie jak świąd, nawracające kichanie i katar. Leki przeciwhistaminowe są dostępne jako spraye do nosa, tabletki lub syropy dla dzieci (na przykład: feksofenadyna, loratadyna i cetyryzyna).
  • Kortykosteroidy przyjmowane jako aerozole do nosa mogą zmniejszać objawy związane z zapaleniem i kontrolować objawy alergicznego nieżytu nosa. Leki te obejmują flutikazon, pirośluzan mometazonu, triamcynolon i cyklezonid. Kortykosteroidy stosowane miejscowo drogą donosową pozwalają na stosowanie małej dawki leków i powodują mniej skutków ubocznych niż kortykosteroidy doustne, czasami konieczne do ciężkich ataków.
  • Spraye do nosa o zmniejszonej objętości można stosować w celu szybkiego złagodzenia objawów nieżytu nosa, na przykład pomagając zmniejszyć obrzęk w jamie nosowej lub ułatwić oddychanie. Jednak wpływ na objawy alergii jest tymczasowy i, stosując spray obkurczający przez więcej niż trzy kolejne dni, można zachęcać do nasilenia przekrwienia błony śluzowej nosa, a środki zmniejszające przekrwienie przyjmowane doustnie mogą zwiększać ciśnienie krwi i nie powinny być przyjmowane, jeśli cierpisz na nadciśnienie, jaskrę lub choroby układu krążenia. Z tych powodów zaleca się skorzystanie z pomocy leków obkurczających śluzówkę tylko po konsultacji z lekarzem.
  • Kromoglikan sodu (jak również inne cromoni) zapobiega uwalnianiu przez układ odpornościowy histaminy i innych mediatorów chemicznych zaangażowanych w reakcję alergiczną; w ten sposób zmniejsza objawy i zapalenie dróg oddechowych. Stosowanie miejscowe (aerozol do nosa) może być konieczne kilka razy dziennie i jest bardziej skuteczne, jeśli wystąpi przed wystąpieniem objawów przedmiotowych i podmiotowych. Chromony są bardziej skuteczne w łagodnych przypadkach astmy. Kromoglikan sodu jest zwykle dobrze tolerowany i nie ma poważnych skutków ubocznych.
  • Antyleukotrieny blokują działanie niektórych substancji chemicznych w układzie odpornościowym. W rzeczywistości leukotrieny są związkami uwalnianymi przez komórki podczas reakcji zapalnej i wywierają silny efekt zwężający drogi oddechowe. Leki przeciwbakteryjne przyjmowane doustnie (przykład: montelukast) działają antagonistycznie w stosunku do tych cząsteczek i łagodzą objawy alergii. Antileukotrieny mogą być przepisywane, jeśli pacjent nie jest w stanie tolerować aerozoli do nosa opartych na kortykosteroidach lub lekach przeciwhistaminowych. Możliwe działania niepożądane antyleukotrienów obejmują zakażenie górnych dróg oddechowych, ból głowy i gorączkę. Mniej częste działania niepożądane obejmują zmiany nastroju, takie jak lęk lub depresja.
  • Objawy oczu mogą obejmować krople do oczu zawierające chromoglikan sodu lub leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia zaczerwienienia, świądu i zapalenia (alergiczne zapalenie spojówek).

Immunoterapia i leki przeciw astmie

immunoterapia

Wyniki testów przeprowadzonych w fazie diagnostycznej mogą sprzyjać rozwojowi leczenia odczulającego dla określonego alergenu. Ta „szczepionka” może „wytrenować” układ odpornościowy, aby stopniowo tracić nadwrażliwość na substancję, która wywołuje alergię na zwierzęta.

Protokół immunoterapeutyczny zapewnia ekspozycję na minimalne dawki alergenu, w tym przypadku białka zwierzęcego, które powoduje reakcję alergiczną. Dawki te są stopniowo zwiększane, zwykle w ciągu 3-6 miesięcy. Kolejna faza utrzymania polega na przyjęciu dawki preparatu przez co najmniej 3-5 kolejnych lat.

Immunoterapia jest zwykle stosowana, gdy inne metody leczenia nie są skuteczne. Zabieg odczulający może znacząco zmniejszyć alergię na zwierzęta domowe, dopóki nie zniknie; jednak przestrzeganie zaleceń przez pacjenta musi być szczególnie ostrożne i stałe.

W przypadku astmy

Jeśli reakcja alergiczna może wywołać kryzys astmy, oprócz leków objawowych (kortykosteroidy, chromony i antagoniści receptora leukotrienowego) lekarz może przepisać leki rozszerzające oskrzela . W przypadku trudności z oddychaniem, działają one na mięśnie gładkie dróg oddechowych, rozszerzając je i czyniąc je wszechobecnymi, poprawiając w ten sposób przepływ tlenu. Leki rozszerzające oskrzela są dostępne na receptę i mogą być stosowane z największą ostrożnością, ponieważ mogą powodować poważne działania niepożądane.

Najczęściej używane to:

  • Agoniści beta-2: mogą się odprężyć i otworzyć drogi oddechowe, ułatwiając oddychanie. Leki te mogą być szybko działające (na przykład: salbutamol) lub długotrwałe (salmeterol i formoterol). Te pierwsze powinny być wykorzystywane do nagłych kryzysów, ponieważ działają w ciągu około 5 minut od ich wdychania, podczas gdy te drugie są odpowiednie dla przypadków przewlekłych. Działanie agonistów beta-2 może trwać około 12 godzin, co czyni je odpowiednimi do podwójnego dziennego spożycia.
  • Leki przeciwcholinergiczne : są mniej skuteczne niż poprzednie, ale mają mniej skutków ubocznych. Są one stosowane zwłaszcza w przypadkach łagodnej astmy.
  • Teofilina i pochodne: leki te są rzadziej wskazywane, ponieważ mogą wywoływać raczej wyraźne działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty i ból głowy.

Zalecane

Ketoza - przyczyny i objawy
2019
Żywność Gozzigeni
2019
Propolis - efekty i zalety propolisu
2019