Aktywność fizyczna i cholesterol

Korzyści z aktywności fizycznej

Wykazano, że aktywność fizyczna, jeśli jest dobrze skonstruowana, zmniejsza poziomy VLDL, a zatem triglicerydów w osoczu i zwiększa poziomy HDL, a zatem dobry cholesterol.

Zdolność do zmniejszania lipoprotein LDL (złego cholesterolu) wydaje się mniej pewna; w konsekwencji, jeśli wartości HDL wzrastają, ale poziomy LDL pozostają bardziej lub mniej stabilne, ogólny poziom cholesterolu może nieznacznie wzrosnąć. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że zjawisko to nie może w żaden sposób obawiać się, ponieważ jest przenoszone wyłącznie przez dobrą frakcję (HDL), co w konsekwencji zmniejsza rzeczywisty czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego: stosunek LDL / HDL.

Cholesterol LDL / cholesterol HDL
Ryzyko sercowo-naczyniowe *Mężczyźnidamska
Bardzo niska (o połowę)11:47
środkowy3:553:22
Umiarkowane ryzyko (podwojone)6:355.0
Bardzo wysoka (trzykrotnie)86:14

Styl życia

Biorąc powyższe pod uwagę, nie można oddzielić walki od wysokiego poziomu cholesterolu LDL od walki z siedzącym trybem życia.

Choroby układu krążenia , jak im zapobiegać (podstawowe zasady, WHO)
  • Co najmniej 30 minut aktywności fizycznej dziennie
  • Zmniejszyć tłuszcze nasycone (zwierzęta) na korzyść tłuszczów mono i wielonienasyconych (oleje roślinne)
  • Zwiększ spożycie ryb (kwasy tłuszczowe omega-3)
  • Zwiększ spożycie owoców i warzyw (5 porcji dziennie)
  • Unikaj nadmiaru soli i cukru
  • Zakaz palenia
  • Uwaga na nadwagę

Równie ważne jest interweniowanie w dalsze zmiany stylu życia; szczególną uwagę należy zwrócić na powstrzymanie się od palenia, zmniejszenie masy ciała, w razie potrzeby, oraz na wszelkie zmiany w spożyciu pokarmu. Dopiero później trzeba będzie pomyśleć o narkotykach, wskazanych tylko wtedy, gdy zmiana stylu życia po sześciu tygodniach jest nieskuteczna.

Przypominając, że ryzyko wypadków sercowo-naczyniowych można określić ilościowo na podstawie wielu innych czynników ryzyka (patrz konkretny artykuł), przypominamy sobie, jak praktyka umiarkowanej aktywności fizycznej - codziennie lub prawie - wiąże się z 30-50% zmniejszeniem ryzyka cierpienia choroba wieńcowa serca, w porównaniu z osiadłą populacją i innymi czynnikami ryzyka równymi.

Pozytywny wpływ na zdrowie układu krążenia osiągalny dzięki aktywności fizycznej jest maksymalny dla tych, którzy przechodzą od siedzącego trybu życia do praktyki regularnej aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności.

Z powyższego obrazu możemy zobaczyć, jak niskie wartości cholesterolu HDL są związane ze znacznym wzrostem ryzyka sercowo-naczyniowego.

Osoby z poziomem cholesterolu HDL w osoczu poniżej 40 mg / dL są bardziej narażone na ryzyko rozwoju choroby wieńcowej, restenozy po angioplastyce i umierania z przyczyn sercowo-naczyniowych, zwłaszcza jeśli istnieją dodatkowe czynniki ryzyka: płeć męska, menopauza, palenie tytoniu i cierpienie chorób takich jak cukrzyca i nadciśnienie, które nie są doskonale kontrolowane za pomocą leków.

Znaczenie utraty wagi

Regularna aktywność tlenowa zwiększa poziom cholesterolu HDL z 3 do 9% u osób dorosłych, zdrowych i prowadzących siedzący tryb życia. Zwiększenie rejestrowalnych poziomów HDL jest tym większe, im niższe są początkowe poziomy cholesterolu HDL, a im wyższe są wartości tłuszczu trójglicerydowego i brzusznego.

Metaanaliza dużej grupy badań wykazała, że ​​u osób z nadwagą na kg utraconej masy ciała następuje wzrost poziomu cholesterolu HDL w osoczu o około 0, 35 mg / dl. Efekt ten osiąga się tylko wtedy, gdy utrata masy ciała jest stabilna, więc jeśli osiągnięta waga zostanie utrzymana w czasie.

Wydaje się zatem, że największe korzyści z aktywności fizycznej na poziom cholesterolu HDL związane są z utratą wagi, którą promuje.

Jaka aktywność fizyczna?

Stopień aktywności fizycznej wskazany w celu uzyskania dobrych wyników pod względem obniżenia poziomu cholesterolu LDL i ryzyka sercowo-naczyniowego można określić ilościowo w następujący sposób:

co najmniej 5 dni w tygodniu o umiarkowanej intensywności aktywności fizycznej przez 30-40 minut dziennie lub co najmniej 3 dni w tygodniu o wysokiej intensywności aktywności fizycznej przez 20-30 minut dziennie. Inne wytyczne zalecają co najmniej 150 minut ćwiczeń tygodniowo z intensywnością od umiarkowanej do intensywnej.

Aktywność fizyczna przy umiarkowanej intensywności nie prowadzi do wyczerpania sił i jest równoważna, na przykład, chodzeniu w dobrym tempie (4/5 km / h), korzystaniu z roweru lub bieżni bez nadmiernego wysiłku, aby ćwiczyć pływanie niekonkurencyjne lub uprawianie tańców ludowych. Intensywna aktywność fizyczna obejmuje na przykład gimnastykę aerobową, jogging, tenis lub zawody pływackie.

Aby ocenić intensywność ćwiczenia, można również odnieść się do tętna, jak pokazano w tym artykule.

Połączenie wyżej wymienionych ćwiczeń aerobowych i aktywności oporu z ciężarami lub gumkami jest obecnie uważane za jeden z najlepszych protokołów przeciwko nadwadze i otyłości, które wraz z hipercholesterolemią należą do najważniejszych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, zwłaszcza gdy nadmiar tłuszczu jest skoncentrowany na poziomie brzucha.

Czy są jakieś przeciwwskazania?

U zdrowej i zdrowej osoby nie ma przeciwwskazań do regularnej aktywności fizycznej, bez względu na stopień jej intensywności. Profilaktyczna konsultacja lekarska jest jednak zawsze przydatna i staje się niezbędna w przypadku pewnych schorzeń: chorób układu krążenia (dławica piersiowa, atak serca, udar, chromanie przestankowe), zmniejszonej tolerancji na wysiłek fizyczny (duszność, ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej, które występuje podczas „ćwiczenie”, ciężka osteoporoza, ciągłe terapie lekowe, częste epizody zawrotów głowy lub omdlenia i ogólnie stany patologiczne.

Zalecane

Obrzęk płuc
2019
ramię
2019
Pikantne potrawy
2019