Suchość pochwy

Suchość pochwy jest dość powszechnym problemem, zwłaszcza w pewnych okresach życia. Typowe dla klimakterium i lat po menopauzie, suchość pochwy jest często hamulcem spokoju seksualnego, przeszkodą - na szczęście - nie do pokonania.

Problem suchości pochwy można w rzeczywistości rozwiązać nie tylko stosując odpowiednie żele smarujące dostępne w aptece, ale także stosując bardziej „innowacyjne” i równie bezpieczne rozwiązania.

Objawy

Objawy i objawy towarzyszące suchości pochwy zazwyczaj obejmują swędzenie i pieczenie w otworze pochwy i jej dolną trzecią, związaną z bólem i czasami niewielkim krwawieniem podczas stosunku płciowego.

Przyczyny suchości pochwy

W ginekologii suchość pochwy jest zazwyczaj związana z brakiem estrogenu, hormonu żeńskiego niezbędnego dla płodności i dobrego zdrowia pochwy. Dzięki swojemu działaniu estrogeny utrzymują lokalne pH przy niewielkich kwasach (około 4, 5), stymulują wydzielinę szyjki macicy i utrzymują normalną elastyczność tkanki. Niedobór estrogenu powoduje również niekorzystne zmiany w pęcherzu, cewce moczowej i wszystkich strukturach biorących udział w eliminacji moczu. Z tego powodu suchości pochwy mogą towarzyszyć zaburzenia mikcji i częstsze występowanie zapalenia pęcherza.

Poziom estrogenów zazwyczaj zmniejsza się w okresie menopauzy iw latach poprzedzających, ale także w wyniku palenia papierosów, po chirurgicznym usunięciu jajników, w okresie laktacji oraz jako efekt uboczny terapii przeciwnowotworowych (takich jak chemioterapeutyki, hormony lub promienniki), Niektóre leki antyestrogenowe stosowane w walce z rakiem piersi, takie jak arimidex, mogą na przykład powodować suchość pochwy, która jest również powszechna wśród tych, którzy przyjmują pewne leki przeciwko alergiom, przeziębieniom lub depresji.

Suchość pochwy może być spowodowana niewystarczającym podnieceniem seksualnym z powodu różnych przyczyn psychologicznych lub relacyjnych.

Nadmierne i nieuzasadnione uciekanie się do płukania pochwy przyczynia się do zmiany normalnego ekosystemu pochwy, sprzyjając pojawieniu się zjawisk zapalnych z uczuciem suchości i swędzenia. To samo można powiedzieć o różnych rodzajach dezodorantów, perfum i sprayów stosowanych do higieny intymnej.

Suchość pochwy jest typowym objawem zespołu Sjogrena, choroby autoimmunologicznej, w której suchość wpływa również na oczy, drogi oddechowe i usta.

Wreszcie, nawet okresom charakteryzującym się silnym stresem psychofizycznym, takim jak szczególnie restrykcyjna dieta, poddawanym intensywnej aktywności fizycznej lub poważnym problemom społecznym, rodzinnym, pracy, sentymentalnym itp., Zazwyczaj towarzyszy suchość pochwy. Te same warunki, co nie dziwi, często stają się odpowiedzialne za nieregularne i brak miesiączki; powód jest łatwy do powiedzenia: takie intensywne stresujące bodźce tworzą tymczasowy i odwracalny blok na poziomie podwzgórza, „wyłączając” postawę reprodukcyjną, a wraz z nią dojrzewanie pęcherzyków.

Dostępne zabiegi

Zobacz także: leki do leczenia suchości pochwy

Ponieważ istnieje kilka możliwych przyczyn suchości pochwy, istnieje równie wiele potencjalnych metod leczenia. Z tego powodu ważne jest, aby nie rezygnować z życia z tym irytującym zaburzeniem, które można rozwiązać z całkowitą spokojem i bezpieczeństwem przy pomocy ginekologa.

Suchość pochwy można skutecznie leczyć dopochwową terapią estrogenową, bezpiecznym lekiem wymagającym recepty. Zamiast interweniować w klasycznej hormonalnej terapii zastępczej, specyficzne leki na bazie estrogenów można stosować bezpośrednio do pochwy; w ten sposób wchłonięta ilość hormonów jest zminimalizowana (<2%), a poziom testosteronu, który jest bardzo ważny dla pożądania seksualnego, nie jest negatywnie dotknięty. Pochwowa terapia estrogenowa może być podejmowana w różnych formach; możliwe jest na przykład użycie kremu za pomocą specjalnego urządzenia, wkładanie pierścieni, które należy wymieniać co około trzy miesiące, lub nakładanie małej kapsułki do pochwy dwa lub trzy razy w tygodniu. Miejscowa terapia estrogenowa jest ogólnie dobrze akceptowana, pomaga pochwie odzyskać optymalne smarowanie, normalizuje pęcherz i ekosystem pochwy (zmniejsza ryzyko zapalenia pochwy) i nie ma skutków ubocznych typowo związanych z TOS (na przykład nie zwiększa się ryzyko raka piersi). Jednakże hormonalna terapia zastępcza może być konieczna, gdy suchości pochwy towarzyszą inne typowe zaburzenia menopauzalne, takie jak intensywne lub umiarkowanie nasilone uderzenia gorąca.

Aby rozwiązać problem suchości pochwy w wieku rozrodczym, pigułki antykoncepcyjne mogą pomóc, jeśli pojawią się potrzeby antykoncepcyjne. Czasami jednak to te same pigułki, zwłaszcza te ultralekkie, zmniejszają intymne smarowanie; nawet w tym przypadku możliwe jest przezwyciężenie suchości poprzez zastosowanie wyżej wymienionych produktów pochwowych na bazie estrogenu.

W aptece można znaleźć specjalne środki smarujące, które można nakładać bezpośrednio na otwór pochwy lub rozprowadzić na prąciu partnera; muszą one być ściśle oparte na wodzie (oleiste, oprócz tego, że są potencjalnie szkodliwe dla lateksu prezerwatywy, mogą zakłócić normalny ekosystem pochwy). Istnieją również preparaty nawilżające, które mogą przywrócić normalne smarowanie środowiska przez dwa lub trzy dni.

Wśród suplementów i naturalnych środków wskazanych w obecności suchości pochwy wyróżniają się soja i jej pochodne (miso, tofu, tempeh, mleko sojowe), Cimicifuga racemosa, izoflawony i inne fitoestrogeny (zazwyczaj izolowane z tej samej soi lub z koniczyny czerwony). Te ostatnie naśladują aktywność endogennych estrogenów, ale ze znacznie mniejszą intensywnością działania; z tego powodu tradycyjnie zaleca się nie tylko poprawę suchości pochwy, ale także rozwiązanie innych typowych objawów menopauzalnych. Jeśli chodzi o żywienie, wskazane jest unikanie drastycznych diet, utrzymywanie wysokiego spożycia płynów i zaspokajanie zapotrzebowania na tłuszcz, w tym olejki eteryczne (cholesterol, obecny wyłącznie w tłuszczach zwierzęcych, jest niezbędny do syntezy hormonów płciowych) ).

Wreszcie, aby zapobiec suchości pochwy, zaleca się utrzymanie odpowiedniej higieny intymnej (brak płukania pochwy, nadmierne oczyszczanie, obcisłe spodnie lub agresywne mydła; po prostu ciepła woda i niewielki klinicznie testowany detergent o pH 3, 5-5, 5 na zewnętrznych narządach płciowych) ).

Zalecane

Exstrasystoles - przyczyny i objawy
2019
Plavix - klopidogrel
2019
stan zapalny stawów krzyżowo-biodrowych
2019