Sardele lub anchois

Czym są anchois

Podstawy biologii na anchois

Sardela, zwana również alicją (nazwa naukowa Engraulis encrasicolus ), jest rybą kostną rozprzestrzenioną w całym basenie Morza Śródziemnego, na wschodnim Atlantyku, na Bałtyku, w Morzu Czarnym i na Azowie.

Jest to gatunek pelagiczny, który zbliża się do wybrzeży tylko w celu rozmnażania (od czerwca do listopada, w zależności od obszaru). Żyje w stadach i na różnych głębokościach (częściej w odległości do 50 m, ale zimą z łatwością osiąga 100-180 m). Żywi się zooplanktonem, czyli małymi skorupiakami i larwami mięczaków.

Sardele mają krótki cykl życia, rzadko osiągają 5 lat. Na szczęście posiadają także wysoką zdolność reprodukcyjną i dzięki temu są w stanie przetrwać gwałtowne połowy zarówno w Morzu Śródziemnym, jak i na Oceanie (nawet jeśli ogólna populacja została drastycznie zmniejszona).

opis

Podobnie jak sardynki, sardele mają cieńszy i zwężający się korpus, który osiąga długość dorosłych 15-20 cm.

Sardele należą do kategorii niebieskich ryb, którymi dzielą kształt, rozmiar i kolor ciała. Tył sardeli przecina niebieski pasek z zielonymi odcieniami; łuski części bocznych i brzucha są zamiast tego srebrne.

Sardele jako jedzenie

Charakterystyka smaku

Mięso sardeli, zarówno świeżych, jak i konserwowanych, jest szczególnie smaczne i wskazane szczególnie do spożycia jako surowe, po marynowaniu i do smażenia.

Znane są również anchois konserwowane w oleju, soli i pastach sardeli, używane do aromatyzowania kanapek, sosów i różnych potraw.

Szczególnie wiosną i latem sardele składają jaja, z których rodzi się słynny i bardzo poszukiwany whitebait, specjalność kulinarna szczególnie polecana do przygotowywania kanapek, naleśników i przystawek.

Wskazówki dotyczące zakupu świeżych anchois

Można rozpoznać świeżą sardelę:

  • z zapachu: delikatny i przyjemny, nie amoniakalny, zwłaszcza w skrzelach;
  • z koloru: brylantowe ciało, jasne oko z nieskażoną czarną źrenicą, krwistoczerwone skrzela lub na granicy różowatych;
  • konsystencja: jędrne, elastyczne mięso, przylegające łuski, jędrne i wystające oko;
  • smak: nie amoniakalny.

Sardela VS Alaccia: jak uniknąć oszustwa

Podobnie jak sardele, a jeszcze bardziej sardynki, alaccia jest mniej cenną rybą, która jest często sprzedawana jako sardela. Odkrywanie oszustwa jest dość proste w świeżych rybach, ale bardziej skomplikowane w konserwowanych filetach.

Świeże ryby

Zachowane filety

zapał

Alicja lub anchois

Mniejszy, zwężany, z typowo niebieską liberią z tyłu, srebrny z boku i biały na brzuchu. Ma typowo wydłużoną żuchwę, która jest wkładana dalej do tyłu (w kierunku opercula) niż oko.

Są cienkie i wąskie.

Smak miodu jest średnio bardziej delikatny, nawet przy ocenie produktów konserwowanych w soli lub oleju.

aloza

O większych wymiarach ma bardziej przysadzisty kształt (bardziej podobny do sardynki), liberia jest zielona, ​​z tendencją do jasnobrązowej z tyłu i żółtawa w górnej części boków; cała reszta jest biała. Ma dużo mniejsze usta, z krótką szczęką, która pasuje do oka.

Są większe, szersze i grubsze.

Alaccia jest uważana za mniej cenną; ma mocniejszy, niemal niegrzeczny smak.

Właściwości odżywcze

Charakterystyka żywieniowa anchois

Oprócz bardzo szerokiego zastosowania gastronomicznego, anchois jest zalecanym pożywieniem również z punktu widzenia zdrowia. Podobnie jak wszystkie niebieskie ryby, anchois są również bogate w użyteczne składniki odżywcze i mają wyjątkowo umiarkowaną zawartość energii.

Kalorie sardeli pochodzą zasadniczo z białek, aw niewielkiej części z tłuszczów. Znaczne poziomy węglowodanów nie są doceniane; włókna są nieobecne.

Białka sardeli są bogate w niezbędne aminokwasy, obecne w odpowiednich ilościach, co zapewnia wysoką wartość biologiczną. Lipidy, choć nie są obfite, mają duże znaczenie odżywcze, ponieważ są bogate w kwasy tłuszczowe omega 3 typu kwasu eikozapentaenowego (EPA) i dokozaheksaenowego (DHA).

Cholesterol występuje w niewielkich ilościach.

Jeśli chodzi o witaminy, wyróżnia się stężenie niektórych rozpuszczalnych w wodzie grup B, takich jak ryboflawina (wit B2) i niacyna (wit PP) oraz liposolowy kalcyferol (wit D) i retinol (wit A).

W odniesieniu do soli mineralnych można docenić doskonałe poziomy jodu, selenu, żelaza, wapnia i fosforu.

Sardele nadają się do wszystkich diet, w tym do leczenia chorób metabolicznych i nadwagi. Nie zawierają źle tolerowanych składników odżywczych (takich jak laktoza i gluten), ale są wykluczone z wegetariańskich i wegańskich filozofii żywności. Osoby cierpiące na dnę moczanową powinny zdecydowanie unikać spożywania anchois ze względu na wysoką zawartość puryn.

Średnia porcja świeżych, czystych sardeli wynosi 100-200 g (95-190 kcal).

ZAKUPY [100 gramów]

kalorie

białko

Grassi

cholesterol

węglowodany

sód

kcal

g

g

mg

g

mg

Świeże sardele

96

16, 8

2.6

70

1.5

104

Sardele w oleju

206

25, 9

11, 3

120

0.2

480

Sardele w soli

128

25

3.1

70

0

3604

Porady żywieniowe i przygotowanie anchois

Kupując anchois konserwowane w soli, dobrze jest je obficie spłukać pod bieżącą wodą, aby nie przyjmować nadmiernych ilości sodu, co jest niebezpieczne zwłaszcza dla osób cierpiących na nadciśnienie.

Sardele konserwowane w oleju należy dobierać w zależności od rodzaju używanego oleju. Preferowane są te w oliwie z oliwek z pierwszego tłoczenia, aby uniknąć tych przechowywanych w opakowaniu zawierającym „olej roślinny”, bez określania rodzaju oleju używanego na etykiecie.

Często sardele są spożywane smażone, co sprawia, że ​​wybór jest zdrowy i wątpliwy. Od czasu do czasu przyznanie sobie dania ze smażonej ryby nie jest tak niebezpieczne, o ile przestrzegane są pewne ważne zasady. Przede wszystkim dobrze jest wybrać olej o wysokiej temperaturze dymu, taki jak oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, orzeszki ziemne lub rafinowany olej palmowy. Smażenie anchois powinno odbywać się w temperaturach, które nie są zbyt wysokie (poniżej 180 ° C) i po ugotowaniu należy je ostrożnie opróżnić i umieścić na podwójnej warstwie papieru chłonnego.

Bardzo popularny przepis składa się z marynowanych anchois . Pomimo dodania kwaśnych składników (sok cytrynowy lub ocet), które denaturują białka nadając im typowo ugotowany wygląd, jest to „surowy” preparat. Ta cecha sprawia, że ​​anchois jest niebezpieczny z higienicznego punktu widzenia, w szczególności dla inwazji Anisakis. Konieczne jest zatem, kosztem wartości gastronomicznej, poddanie ryby obniżeniu temperatury przed przetwarzaniem; sama kwasowość cytryny lub octu NIE jest w stanie wyeliminować potencjalnego pasożyta.

Przepisy z anchois

Pomidory nadziewane tarte z filetami sardeli

Przepis na przygotowanie najsmaczniejszych i najlżejszych nadziewanych pomidorów w sieci, ponieważ są one przygotowane z bardzo niewielką ilością dodanego tłuszczu.

Alice, Twój PersonalCooker, jest na antenie MypersonaltrainerTv, aby krok po kroku objaśnić, jak zamienić prawdziwe bomby kaloryczne w lekkie i zrównoważone naczynia.

Pomidory zapiekane z anchois

X Problemy z odtwarzaniem wideo? Przeładuj z YouTube Przejdź do strony wideo Przejdź do sekcji Przepisy wideo Obejrzyj wideo na YouTube

Zobacz wszystkie przepisy z anchois »

Zalecane

Leki stosowane w leczeniu alkoholowego zapalenia wątroby
2019
Coccigodynia Drugs
2019
Czy istnieje korelacja między półpaścem a udarem?
2019