Leki stosowane w leczeniu zawału mięśnia sercowego

definicja

Zawał mięśnia sercowego, popularnie nazywany „atakiem serca”, występuje, gdy tkanka mięśnia sercowego umiera (martwica tkanki) z powodu niedostatecznego zaopatrzenia w tlen.

przyczyny

Niewystarczająca podaż tlenu do serca powoduje martwicę tkanki mięśnia sercowego, a zatem zawał.

Zawał serca może wynikać z zakrzepicy dużej gałęzi wieńcowej, z kolei ekspresji miażdżycy. Nawet nagły skurcz tętnicy wieńcowej może wywołać zawał mięśnia sercowego: w tym przypadku przyczyna sprzyjająca skurczowi jest wciąż badana. Wśród innych przyczyn związanych z zawałem mięśnia sercowego wspominamy: niedobór zastawek serca (→ tworzenie skrzepów krwi), skrajny stres.

objawy

Zawał mięśnia sercowego nie zawsze objawia się takimi samymi objawami: w rzeczywistości objawy pojawiają się powoli, w ciągu kilku godzin lub dni, czasami nagle, bez ostrzeżenia. U niektórych pacjentów zawał mięśnia sercowego występuje nawet bezobjawowo, podczas gdy u innych prowadzi do natychmiastowej śmierci. Na ogół najczęstszymi objawami związanymi z zawałem mięśnia sercowego są lęk, arytmia, zgaga, choroba serca, obrzęk kostek, osłabienie, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej, nudności, bladość, pocenie się, omdlenia, wymioty.

Dieta i odżywianie

Informacje na temat zawałów serca - leki stosowane w leczeniu zawału mięśnia sercowego nie mają na celu zastąpienia bezpośredniego związku między pracownikiem służby zdrowia a pacjentem. Przed podjęciem leczenia należy zawsze skonsultować się z lekarzem i / lub specjalistą - Leki stosowane w leczeniu zawału mięśnia sercowego.

narkotyki

Zawał mięśnia sercowego stanowi nagły wypadek pod każdym względem, dlatego rokowanie zależy od szybkości, z jaką wnioskowana jest pomoc medyczna; arytmia jest najniebezpieczniejszym problemem podczas ataku serca, który może spowodować śmierć ofiary. Leczenie nagłe arytmii obejmuje defibrylację (wyładowania elektryczne podłączone bezpośrednio do serca) i resuscytację krążeniowo-oddechową, która jest niezbędna do dostarczania tlenu do mózgu i wszystkich innych miejsc anatomicznych.

Należy pamiętać, że każda minuta, która upływa od początku ataku serca bez leczenia, może pogorszyć stan pacjenta, aż do śmierci: im dłużej pozostaje przed atakiem serca, tym bardziej pogarsza się tkanka serca, pozostając bez tlenu.

Pacjenci z zawałem serca w wywiadzie powinni rozpoznać objawy i natychmiast powiadomić o tym opiekę zdrowotną; dla tych pacjentów zaleca się skrupulatne przestrzeganie wszystkich środków i zaleceń otrzymanych od lekarzy, zwłaszcza od najwcześniejszych objawów zawału mięśnia sercowego.

Teraz zobaczmy, które leki można stosować w terapii w leczeniu zawału mięśnia sercowego:

Płytkowe i trombolityczne środki przeciw agregacji :

  • Kwas acetylosalicylowy (np. Aspiryna, kardioaspiryna, Aspirinetta): zmniejszając krzepnięcie krwi, pomaga utrzymać płyn krwi w ograniczonej tętnicy. Zaleca się przyjmowanie 160-162, 5 mg doustnego leku raz na dobę, rozpoczynając leczenie tak szybko, jak to możliwe po wystąpieniu zawału mięśnia sercowego: kontynuuj tę dawkę przez 30 dni. Po tym okresie można zmienić dawkę po konsultacji z lekarzem. W profilaktyce zawału mięśnia sercowego zaleca się przyjmowanie 75-325 mg czynnej doustnie, raz dziennie, przez całe życie.
  • Heparyna (np. Heparyna Cal Acv, Heparin Sod.Ath, Ateroclar, Trombolisin): zmniejsza ryzyko powstawania skrzepów. Podawanie dożylne lub podskórne jest często stosowane w dniach bezpośrednio po zawale serca. Orientacyjnie, w kontekście zawału mięśnia sercowego, zażywaj 5000 IU leku raz na dobę (wlew bolusa), a następnie 1000 jednostek na godzinę (w przypadku infuzji ciągłej). Dalteparynę (np. Fragmin) należy przyjmować podskórnie i wymaga ona zmniejszonej częstotliwości podawania w porównaniu z heparyną (często): lek jest dostępny w dawkach od 2500 IU / 0, 2 ml, do 18 000 IU / 0, 72 ml. Dawkowanie w profilaktyce po zawale mięśnia sercowego jest wyłącznie medyczne.
  • Warfaryna (np. Kumadyna): prawdopodobnie związana z kwasem acetylosalicylowym. Przy stosowaniu w monoterapii ryzyko krwawienia znacznie wzrasta. Rozpocznij terapię od dawki leku od 2 do 5 mg, którą należy przyjmować doustnie lub dożylnie, raz dziennie przez 1-2 dni; następnie dawka musi być udoskonalona przez lekarza na podstawie ogólnego stanu zdrowia pacjenta i jego odpowiedzi na leczenie. Dawka podtrzymująca obejmuje przyjmowanie 2-10 mg leku na dobę. Przybliżony czas trwania leczenia w leczeniu zawału mięśnia sercowego warfaryną wynosi około trzech miesięcy.
  • Klopidogrel (Plavix, Zyllt, Zylagren, Zopya, Iscover, Grepid, Clopidogrel Winthrop, Clopidogrel Acino): do stosowania przez okres 14 dni w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym. Orientacyjnie, w leczeniu zawału mięśnia sercowego wziąć 75 mg leku na pełny lub na czczo żołądek.
  • Alteplaza (np. Actilyse): lek jest lekiem trombolitycznym rozpuszczającym skrzepy krwi (odpowiedzialnym za utrudnianie dopływu krwi do serca). Zaleca się przyjmowanie leku jak najszybciej po wystąpieniu zawału mięśnia sercowego. W leczeniu ostrego zawału mięśnia sercowego zaleca się przyjmowanie leku (20-50 mg) dożylnie (90-minutowy wlew) w ciągu 6 godzin od wystąpienia objawów; przedłużyć czas od infuzji do 3 godzin, gdy lek podaje się 6-12 godzin po wystąpieniu objawów prodromalnych. W ten sposób śmiertelność zmniejsza się do 30 dni u osób z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Skonsultuj się z lekarzem.

Beta-adrenolityki : zaleca się kontynuowanie terapii przez co najmniej 2-3 lata dla wszystkich pacjentów zagrożonych zawałem mięśnia sercowego lub wcześniejszą historią. Niektóre beta-adrenolityki są w stanie zmniejszyć ryzyko nawrotów. Nie przerywaj nagle terapii: podobne zachowanie może pogorszyć warunki i promować dalszy epizod zawału mięśnia sercowego.

W przypadku niedociśnienia tętniczego, niekontrolowanej niewydolności serca, bradyarytmii i obturacyjnych chorób dróg oddechowych nie zaleca się stosowania beta-blokerów po zawale mięśnia sercowego. Zamiast beta-blokerów zaleca się przyjmowanie blokera kanału wapniowego

  • Chlorowodorek acebutololu (np. Prent, Sectral): lek należy do klasy beta-blokerów. Zaleca się przyjmowanie tabletki 200 mg leku, najlepiej przed śniadaniem. Możliwe jest stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 400 mg dziennie.
  • Winian metoprololu (np. Seloken, Lopresor, Metoprolol AGE) do natychmiastowego leczenia: rozpoczęcie leczenia zawału mięśnia sercowego dawką leku 5 mg, powtarzane trzy razy w bolusie (wstrzyknięcie dożylne co 2- 5 minut). Jeśli ten schemat terapeutyczny jest tolerowany (częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze nie mogą spaść poniżej 60 bpm i 100 mmHg), metoprolol podaje się doustnie w dawkach 50 mg co 6 godzin przez 48 godzin. Pierwszą dawkę należy podać 15 minut po ostatnim wlewie dożylnym 5 mg. Po 48 godzinach leczenia kontynuuje się leczenie zawału mięśnia sercowego dawką podtrzymującą: 100 mg doustnie, dwa razy dziennie.
  • Propanolol (np. Inderal): orientacyjnie, przyjmuj 180-240 mg substancji czynnej dziennie, prawdopodobnie podzielonej na 3-4 dawki w ciągu 24 godzin.
  • Timolol Maleato (np. Blocadren, Cusimolol, Ialutim): rozpocząć leczenie dawką leku równą 10 mg, przyjmowaną doustnie, dwa razy na dobę.
  • Werapamil (np. Isoptin, Kata): lek należy do klasy blokerów kanału wapniowego i jest przeciwwskazany w przypadku upośledzenia funkcji lewej komory. Lek jest dostępny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu: rozpocząć terapię dawką aktywną 80-120 mg, przyjmowaną trzy razy dziennie; alternatywnie, weź 40 mg leku, 3 razy dziennie. Dokładna dawka podtrzymująca zależy od odpowiedzi na leczenie i może być zwiększana codziennie lub co tydzień. Skonsultuj się z lekarzem. Lek jest również dostępny w postaci tabletek o powolnym uwalnianiu: w kontekście zawału mięśnia sercowego, rozpocząć leczenie dawką 180 mg, którą należy przyjmować doustnie, przed pójściem spać. Również w tym przypadku dawkę podtrzymującą należy ustalić na podstawie odpowiedzi na leczenie.

Inhibitory ACE : do stosowania w terapii w zapobieganiu nawrotom zawału mięśnia sercowego, nawet u pacjentów z upośledzoną funkcją lewej komory. Jednak nie wszyscy pacjenci z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie tolerują te leki.

  • Ramipryl (np. Triatec, Unipril, Eclipse): rozpocząć leczenie zawału mięśnia sercowego dawką 2, 5 mg składnika aktywnego, przyjmowaną dwa razy na dobę. Zwiększ dawkę do 5 mg (przyjmowaną dwa razy dziennie) w celu leczenia podtrzymującego.
  • Lizynopryl (np. Zestril, Ensor, Nosilix): początkowa dawka wskazana do leczenia pacjentów cierpiących na atak serca wynosi 5 mg, którą należy przyjmować doustnie w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów. Po 24 godzinach postępować z dodatkową dawką 5 mg. Po kolejnych 24 godzinach weź 10 mg leku. Dawka podtrzymująca obejmuje podawanie 10 mg doustnego leku raz dziennie. Kontynuuj dawkowanie przez 6 tygodni. Dawkowanie może być modulowane przez lekarza na podstawie ciśnienia krwi pacjenta. Lek może nie być wskazany u niektórych pacjentów.

Azotany : ta kategoria leków jest wskazana w celu zapobiegania zawałowi mięśnia sercowego, zwłaszcza u pacjentów z dusznicą bolesną.

  • Nitrogliceryna (np. Venitrin T do infuzji, Trinitrina do infuzji, Natispray Spray, plastry Triniplas, tabletki powlekane Trinitrina): poprzez tymczasowe rozszerzenie naczyń krwionośnych tętnic, poprawia ukrwienie serca, zmniejszając ryzyko zawału serca. Podawać w ciągu 24-48 godzin od objawowej manifestacji zawału mięśnia sercowego. Rozpocznij terapię powolnym ciągłym wlewem z dawką leku równą 5 mcg / min, którą należy zwiększyć o kolejne 5 mcg / min co 3-5 minut (maksymalnie do 20 mcg / min); następnie stopniowo zwiększać dawkę do 10-20 mcg / min, jeśli to konieczne, do maksymalnej 200-400 mcg / min.

W leczeniu zawału mięśnia sercowego można również stosować leki takie jak diazotan izosorbidu (np. Carvasin, Dinike, Nitrosorbide) i monoazotan izosorbidu (np. Duronitrin, Elan, Ismo Diffutab, Ismo-20, Leicester, Monocinque, Monoket)., Vasdilat), najczęściej jednak stosowany w leczeniu dusznicy bolesnej.

Leki przeciwbólowe : w niektórych przypadkach zawałowi serca towarzyszy przeszywający ból w klatce piersiowej; w podobnych sytuacjach pacjent pod nadzorem lekarza może przyjmować morfinę w niskich dawkach, stopniowo zmniejszając dawkę przed zakończeniem terapii.

  • Morfina (np. Dwa razy, Oramorph, Morf CL FN): dawka przyjmowania morfiny jest bardzo zróżnicowana w zależności od odczuwanego bólu. Dawki opisane poniżej mają charakter wyłącznie orientacyjny. Doustnie lub podjęzykowo można w razie potrzeby przyjąć dawkę morfiny w zakresie od 5 do 30 mg, co 3-4 godziny. Lek jest również dostępny w postaci tabletek o powolnym uwalnianiu: w tym przypadku należy przyjmować 10-600 mg na dobę, co 8-12 godzin lub w pojedynczej dawce (raz na dobę). Domięśniowo lub podskórnie, w razie potrzeby przyjmuj 2, 5-20 mg co 3-4 godziny; w przypadku wstrzyknięcia dożylnego należy przyjmować 4-15 mg substancji czynnej w razie potrzeby (powolny wlew w ciągu 4-5 minut). W przypadku infuzji ciągłej należy przyjmować 0, 8-10 mg leku na godzinę. Skonsultuj się z lekarzem.

Leki stosowane w leczeniu hipercholesterolemii : gdy pacjenci cierpiący na zawał mięśnia sercowego cierpią również na hipercholesterolemię, konieczne jest podawanie leków w celu obniżenia poziomu cholesterolu we krwi: statyny, fibraty i środki wiążące kwasy żółciowe są najczęstszymi kategoriami leków stosowany w terapii. Oto kilka przykładów:

  • Fluwastatyna (np. Lescol, Lipaxan, Primesin): rozpocznij leczenie dawką leku (klasa: statyny) w zakresie od 20 do 40 mg na dobę, raz na dobę, przed snem. Dawka podtrzymująca waha się od 20 do 80 mg na dobę.
  • Gemfibrozil (np. Lopid, Genlip, Gemfibrozil DOC): lek należy do klasy fibratów. W leczeniu hipercholesterolemii zwykle zalecane dawkowanie wynosi 600 mg substancji czynnej, przyjmowanej doustnie, dwa razy na dobę, korzystnie 30 minut przed śniadaniem i kolacją.
  • Cholestyramina (np. Questran): na ogół zaleca się rozpoczęcie leczenia wysokiego poziomu cholesterolu dawką 4 gramów, przyjmowaną doustnie, dwa razy dziennie. W przypadku dawki podtrzymującej zaleca się podawanie 4 gramów leku doustnie, 3 razy dziennie, przed posiłkami. Lekarz musi jednak udoskonalić dawkę, biorąc pod uwagę nasilenie stanu i odpowiedź na leczenie.

Więcej informacji: patrz artykuł o lekach do leczenia wysokiego poziomu cholesterolu

Leki te podawane bezpośrednio po ataku serca pomagają poprawić przeżycie pacjenta.

Zalecane

Objawy Zaparcia
2019
Epigastralgia - przyczyny i objawy
2019
Objawy retinoblastoma
2019