siniaki

Kluczowe punkty

Wybroczyny są wynaczynieniem krwi w tkance, wynikiem tępego urazu, który może uszkodzić ściany naczyń krwionośnych, bez przerywania powłok.

Ecchymosis: przyczyny

Najczęstsze wybroczyny są wywoływane przez urazy lub drobne do umiarkowanych stłuczeń. Oprócz tych elementów wybroczyny mogą powodować zmiany w krzepnięciu krwi (hemofilia, białaczka, małopłytkowość), niektóre choroby (zapalenie żył, toczeń, szkorbut) i terapie przeciwzakrzepowe.

Ecchymosis: objawy

Głównym objawem wybroczyny jest ból, którego intensywność zależy od ciężkości zadanego siniaka. Ból jest często związany z obrzękiem i postrzeganiem miejscowego ciepła.

Wybroczyny: objawy

Cromia → Kolorystyka wybroczyny zmienia się w czasie: czerwony (natychmiast po zmianie), niebieski / fioletowy (po 4-6 dniach) i żółty zielony (po 7-10 dniach).

Rozmiar → siniaki nie ma określonego kształtu. Na ogół średnica wybroczyny wynosi od 1 do 2 cm

Ecchymosis: leczy

Łagodny siniak nie wymaga specjalnego leczenia. Pakiety lodowe mogą przyspieszyć czas leczenia.


definicja

Z definicji, wybroczyny są wynaczynieniem krwi w tkance, wyrazem stłuczenia zdolnego do zerwania ścian naczyń krwionośnych, jednak bez przerywania powłok (skóry). Ciężkie wybroczyny, charakteryzujące się obfitym nagromadzeniem krwi w tkance, ubierają się z najważniejszym patologicznym znaczeniem: w takich okolicznościach wybroczyny są dokładnie określone jako krwiak.

Wybroczyny można znaleźć bezpośrednio na skórze lub obejmują błonę śluzową. Podobnie jak prawidłowy krwiak, urazy i siniaki nie są jedynymi czynnikami wywołującymi wybroczyny: zmiany w zdolności krzepnięcia krwi, białaczki i terapie przeciwzakrzepowe mogą w rzeczywistości powodować podobne siniaki.

przyczyny

Najczęstsze siniaki są wynikiem gwałtownego działania, wywieranego przez obiekt na skórę.

Podobne obrażenia mogą być wytwarzane na różne sposoby:

  1. Kompresja: naczynia krwionośne ulegają miażdżącej łezce
  2. Dekompresja: zasysanie powoduje kapilary do wybuchu, który następuje poprzez zewnętrzną dekompresję
  3. Trakcja: przewody krążenia krwi są rozciągnięte, aż do łzawienia
  4. Nierównowaga ciśnienia: typowa dla wysiłku fizycznego. Niektóre praktyki sportowe (np. Podnoszenie ciężarów) wymagają przesadnego wysiłku fizycznego: ciśnienie krwi wzrasta, więc naczynia włosowate mają tendencję do pękania. Również drgawki uduszone (charakteryzujące się tymczasową niezdolnością oddechową), napady drgawek i odruchy krztuścowe mogą sprzyjać zachwianiu równowagi ciśnieniowej, aż do powstania wybroczyn

Guzy, uderzenia, stłuczenia lub urazy o mniejszym średnim nasileniu są typowymi przyczynami wybroczyny; jednak, jak wspomniano na początku, gwałtowne działanie obiektu na skórę nie jest jedyną możliwą przyczyną.

Czynniki ryzyka

ZMIANY POJEMNOŚCI HUMATYCZNEJ KOAGULATYWNEJ łączą się w rozwój wybroczyn. W tym sensie najbardziej powtarzającymi się patologiami są:

  • Hemofilia: wyraźna tendencja do krwawienia. Koagulacyjna niezdolność krwi charakteryzująca hemofilię (choroba dziedziczna) jest wyrazem całkowitej lub częściowej niewydolności tak zwanego czynnika VIII lub czynników IX. Brak lub brak tych podstawowych czynników krzepnięcia predysponuje pacjenta do wybroczyn.
  • Małopłytkowość (lub małopłytkowość): jest to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem liczby płytek krwi (<150 000 jednostek na mm3 krwi). Płytki krwi odgrywają zasadniczą rolę w regulacji hemostazy, dlatego interweniują w proces krzepnięcia krwi. Zmniejszenie liczby płytek krwi może predysponować pacjenta do krwawienia, wybroczyny, wybroczyny i krwiaki.
  • Białaczka (rak krwi): zmniejszenie liczby krążących płytek krwi - charakterystyczna cecha białaczki - może powodować krwawienie z nosa (epitaksja), duże krwawienie po niewielkim otarciu, krwawienie z jelit, krwawienie skórne i wybroczyny lub ogromne krwiaki.

Zidentyfikowano także inne CHOROBY predysponujące do wybroczyny:

  • zapalenie żył (zapalenie żył powierzchniowych)
  • Toczeń rumieniowaty układowy (rzadko)
  • szkorbut: poważny niedobór witaminy C. Szkorbut także predysponuje pacjenta do powstawania wybroczyn. W tej patologii skłonność do krwotoku i powstawanie wybroczyn i wybroczyn są wynikiem wysokiej przepuszczalności naczyń krwionośnych. Przypomnijmy pokrótce, że kwas askorbinowy jest niezbędny do tworzenia tkanki łącznej, której zadaniem jest zapewnienie elastyczności i siły ściance naczynia; kruchość łącznika znacznie zwiększa przepuszczalność naczyń krwionośnych, a tym samym ryzyko krwawienia.

Nawet terapie przeciwzakrzepowe - a więc przyjmowanie leków takich jak kumadyna, heparyna i dikumarol - mogą predysponować pacjenta do powstawania wybroczyn, niezależnie od guza lub siniaka.

objawy

Aby dowiedzieć się więcej: Objawy wybroczyny

Jak analizowano, wybroczyny często pochodzą z urazów lub kontuzji mniej lub bardziej poważnych jednostek. Głównym objawem wybroczyny jest więc miejscowy ból, postrzegany w punkcie, w którym nastąpiła zmiana. Intensywność bólu jest wyraźnie subiektywna i jest proporcjonalna do przemocy, z jaką został spowodowany siniak. Bardziej niż rzeczywisty „ból”, większość pacjentów z wybroczynami skarży się na mrowienie lub napięcie na poziomie uszkodzonej części. Kruchość wzrasta poprzez wywieranie nacisku na wybroczyny; często ten objaw jest związany z miejscowym obrzękiem - tj. obrzękiem - i postrzeganiem ciepła.

Znaki i cechy charakterystyczne

CROMIA

Kolorystyka wybroczyny zmienia się w czasie: zmiana jest ponownie wchłaniana, a na powierzchni skóry widoczne są różne odcienie barwne. Początkowo siniak wydaje się czerwonawo-niebieski; po 4-6 dniach odcień wybroczyny zanika na zielono. Po tygodniu lub dziesięciu dniach siniak zanika, aż przybiera złocistożółty wygląd.

Po ograniczonym urazie miejscowe czerwone krwinki są fagocytowane i rozkładane przez makrofagi. Zmiana koloru wybroczyny jest wyrazem enzymatycznej konwersji hemoglobiny do bilirubiny.

Chromatyczne wariacje ekchymozy w czasie są bardzo przydatnymi wskazówkami do chronologicznego umieszczania gwałtownych siniaków. Czerwony siniak wskazuje na uraz od kilku godzin, podczas gdy żółtawy siniak oznacza gojenie się siniaka.

WYMIARY I KSZTAŁT

Ogólnie, wybroczyny nie mają określonego kształtu. Jednakże, aby odróżnić je od łagodniejszych zmian - wybroczyn i plamicy - ustalono, że średnica wybroczyny musi przekraczać co najmniej jeden centymetr. Porównując z krwiakami, wybroczyny są mniejsze (siniak nie przekracza 2 cm) i są na ogół mniej poważne: często wybroczyny sięgają punktu, w którym są mylone z krwiakiem, tworząc prawdziwe maski wybroczynowe.

Rzadko zdarza się, że wybroczyny odtwarzają na skórze tępy instrument lub przedmiot, który go wywołał: w tym przypadku zmiana zakłada konotację „wybroczyny figuratywnej”.

LOKALIZACJA

Na ogół siniaki występują w miejscu, w którym wystąpił siniak. Jednak niektóre warianty wybroczyny pojawiają się dalej: pomyśl o siniakach powiek w kontekście złamań podstawy czaszki.

Innym razem ekchymozy są jedynym zewnętrznym znakiem głębokich kompromisów, nawet skrajnej grawitacji.

lekarstwo

Niewielkie wybroczyny mają tendencję do samooczyszczania się w ciągu kilku dni: krwawienie jest powoli wchłaniane ponownie, znikając całkowicie po krótkim czasie. Aby przyspieszyć czas gojenia, zaleca się nakładanie worków lodowych na uraz: efekt zimna zwężającego naczynia (krioterapia), ogranicza wyciek krwi z traumatycznych naczyń. Oprócz tej właściwości, lód daje dobry efekt znieczulający, tymczasowo maskując ból.

W przypadku grawitacji (maski ekchymotyczne) możliwe jest doustne przyjmowanie leków przeciwzapalnych lub stosowanie miejscowe - bezpośrednio na powierzchni wybroczyny - maści przeciwbólowe.

Gdy zmiana jest wynikiem zmian w zdolności krzepnięcia krwi, konieczne jest powrót do przyczyny, która wywołała wybroczyny, i odpowiednie interwencje.

Zalecane

Obrzęk płuc
2019
ramię
2019
Pikantne potrawy
2019