wodobrzusze

Wodobrzusze i otrzewna

Wodobrzusze, z greckiego askos = worek, to patologiczny zbiór płynów w jamie brzusznej. U zdrowych osobników objętość tych płynów jest raczej mała (10-30 ml) i pomaga w ślizganiu się powierzchni otrzewnej.

Otrzewna to błona składająca się z dwóch arkuszy, z których najbardziej zewnętrzna lub ciemieniowa tworzy wyściółkę jamy brzusznej, a najbardziej wewnętrzna lub trzewna pokrywa większość wnętrzności znajdujących się w niej. Pomiędzy tymi dwoma arkuszami znajduje się wirtualna przestrzeń, zwana jamą otrzewnową, zawierająca niewielką ilość surowiczego płynu, która jest stale odnawiana i pozwala na przesuwanie się dwóch arkuszy po sobie, ułatwiając aktywne i bierne ruchy narządów jamy brzusznej, Nadmierne gromadzenie się płynów w tej jamie dootrzewnowej nazywane jest wodobrzuszem.

Przyczyny wodobrzusza

W 75-80% przypadków wodobrzusze związane są z marskością wątroby, zwyrodnieniową chorobą wątroby, w której normalna tkanka wątroby jest zastąpiona włóknistą (bliznowatą) tkanką łączną. Z kolei marskość wątroby jest bardzo często długotrwałym powikłaniem wirusowych, autoimmunologicznych, alkoholowych lub innych substancji (leków, długotrwałego narażenia na różnego rodzaju środki toksyczne). Wodobrzusze występuje u 50% pacjentów z marskością wątroby w ciągu 10 lat od rozpoznania; 40% pacjentów z marskością wątroby z wodobrzuszem umiera w ciągu 2 lat, podczas gdy oczekiwana długość życia po 5 latach od rozpoznania wynosi 30%. Jeśli to możliwe, pojawienie się wodobrzusza powinno prowadzić do rozważenia przeszczepu wątroby.

Wśród możliwych przyczyn wodobrzusza znajduje się także niewydolność serca (3% przypadków), nowotwory narządów jamy brzusznej (okrężnica, wątroba, żołądek, trzustka, jajnik) (10%), choroby zakaźne, takie jak gruźlica (2% ), zapalenie trzustki (1%) i rzadziej ciężkie postaci złego wchłaniania jelitowego lub ciężkie niedożywienie (Kwashiorkor).

Bez względu na pochodzenie, wodobrzusze są spowodowane utratą równowagi wody i soli, z nadmierną retencją wody i sodu. Prawdopodobnie źródłem problemu jest nadciśnienie wrotne; pamiętamy, że żyła wrotna zbiera krew pochodzącą ze śledziony iz podprzeponowej części przewodu pokarmowego, aby przekazać ją do wątroby; w obecności choroby wątroby, takiej jak marskość wątroby, zmiany strukturalne narządu utrudniają przepływ krwi w wątrobie, zwiększając ciśnienie krwi w żyle wrotnej. Ze względu na ten wzrost ciśnienia, ilość krwi przechwyconej przez śledzionę wzrasta (co znacznie zwiększa objętość → powiększenie śledziony), w konsekwencji zmniejszając ilość krwi krążącej (hipowolemia).

Aktywacja układu współczulnego i układu renina-angiotensyna-aldosteron w odpowiedzi na hipowolemię, zwiększa ilość sodu i płynów uważanych za nerkowe, podczas gdy z drugiej strony baroreceptory popychają serce, aby zwiększyć jego częstotliwość i kurczliwość, oprócz stymulowania skurczu naczyń tętniczych. Cały mechanizm zasila nadciśnienie wrotne, które zwiększa ciśnienie hydrostatyczne wewnątrz zatok wątrobowych, sprzyjając przesiąkaniu cieczy w jamie otrzewnowej (wodobrzusze).

Wreszcie, zaburzenia czynności wątroby prowadzą do zmniejszenia syntezy białek, w tym związanych z albuminami; jest najważniejszym białkiem osocza, które jako jedyne odpowiada za 80% onkotycznego (osmotycznego) ciśnienia krwi. Jako taka albumina sprzyja przechodzeniu wody z płynu śródmiąższowego do naczyń włosowatych; w konsekwencji hipoalbuminemia prowadzi do powstawania obrzęku i wodobrzusza z powodu gromadzenia się płynu w przestrzeniach międzykomórkowych (chociaż jego rola w rozwoju wodobrzusza jest obecnie uważana za mniejszość).

Zalecane

Zielony pieprz
2019
Zboża, rośliny strączkowe i przyprawy - Dieting Spending Little
2019
Ciąża biochemiczna G.Bertelli
2019