lormetazepam

Lormetazepam jest lekiem uspokajająco-nasennym należącym do klasy benzodiazepin.

wskazania

Do czego używa

Lormetazepam - struktura chemiczna

Lormetazepam jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu bezsenności, zwłaszcza gdy bezsenność jest niespokojna.

ostrzeżenia

Podczas podawania lormetazepamu pacjentom z nadużywaniem alkoholu i (lub) narkotyków należy zachować szczególną ostrożność.

Lormetazepamu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Ze względu na skutki uboczne lormetazepamu, u pacjentów w podeszłym wieku leczonych tym lekiem, istnieje zwiększone ryzyko upadków i następczych złamań.

Należy zachować ostrożność podczas podawania lormetazepamu pacjentom z ataksją rdzeniową lub móżdżkową.

Ponieważ lormetazepam może powodować depresję oddechową, może być konieczne zmniejszenie podawanej dawki u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową.

Należy zachować ostrożność podczas podawania lormetazepamu pacjentom z niewydolnością wątroby i (lub) nerek.

Lormetazepam znacznie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Po wielokrotnym stosowaniu i przez długi czas może rozwinąć się tolerancja na lormetazepam. Innymi słowy, efekty hipnotyczne wywołane przez sam lek mogą być zmniejszone.

Podczas leczenia lormetazepamem należy unikać spożywania alkoholu.

interakcje

Kombinacja lormetazepamu i innych leków psychiatrycznych wymaga starannej obserwacji przez lekarza w celu zidentyfikowania wystąpienia jakichkolwiek skutków ubocznych.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podawaniu lormetazepamu i innych produktów leczniczych hamujących czynność układu oddechowego, takich jak - na przykład - leki opioidowe.

Jednoczesne stosowanie lormetazepamu i opioidowych leków przeciwbólowych może zwiększać euforię, co z kolei prowadzi do zwiększenia uzależnienia psychicznego.

Efekty wywołane przez lormetazepam mogą być zwiększone przez jednoczesne podawanie następujących leków:

  • Leki przeciwpsychotyczne ;
  • Inne leki nasenne, przeciwlękowe, uspokajające lub uspokajające ;
  • Niektóre leki przeciwdepresyjne ;
  • Opioidowe środki przeciwbólowe i znieczulające ;
  • Leki przeciwpadaczkowe i przeciwpadaczkowe ;
  • Uspokajające leki przeciwhistaminowe ;
  • Leki blokujące ..

Lormetazepam jest w stanie zwiększyć stężenie glikozydów kardioaktywnych w osoczu .

Działanie lormetazepamu może być zmniejszone przez jednoczesne podawanie metyloksantyn (takich jak teofilina, teobromina i kofeina), aminofilina lub ryfampicyna (antybiotyk).

Jednoczesne podawanie lormetazepamu i doustnych środków antykoncepcyjnych może zmniejszyć stężenie samego lormetazepamu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie lormetazepamu i klozapiny (leku przeciwpsychotycznego) może wywołać wyraźną sedację, nadmierne ślinienie i ataksję.

Efekty uboczne

Lormetazepam może wywoływać różne działania niepożądane, chociaż nie wszyscy pacjenci je doświadczają. Wynika to z różnej wrażliwości, jaką każda osoba ma na lek.

Poniżej przedstawiono główne działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas leczenia lormetazepamem.

nałóg

Lormetazepam może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko rozwoju uzależnienia jest wprost proporcjonalne do dawki podawanego leku i czasu trwania leczenia.

Pacjenci, którzy nadużywali alkoholu i narkotyków, są bardziej narażeni na ryzyko uzależnienia.

Po ustaleniu zależności fizycznej, nagłe zaprzestanie leczenia powoduje objawy odstawienia. Objawy te to:

  • depresja;
  • DEREALIZACJA;
  • depersonalizacja;
  • lęk;
  • zamieszanie;
  • nerwowość;
  • niepokój;
  • drażliwość;
  • omamy;
  • Wstrząsy padaczkowe;
  • Bezsenność z odbicia;
  • Zmiany nastroju;
  • pocenie się;
  • biegunka;
  • ból głowy;
  • Bóle mięśniowe;
  • Nadwrażliwość i nietolerancja dźwięków (hyperacusis);
  • Nadwrażliwość na światło i kontakt fizyczny.

Dlatego wskazane jest stopniowe zatrzymywanie terapii.

amnezja

Leczenie lormetazepamem może powodować amnezję następczą.

Ten rodzaj amnezji zwykle rozwija się w ciągu kilku godzin od przyjęcia leku. Dlatego pacjenci - po zażyciu lormetazepamu - powinni móc spać nieprzerwanie przez co najmniej 8 godzin.

Pamięć może zostać naruszona, jeśli pacjent obudzi się w momencie maksymalnej aktywności leku.

Bezsenność z odbicia

Bezsenność z odbicia może wystąpić po zakończeniu leczenia lormetazepamem. Innymi słowy, występuje nasilony powrót objawów (bezsenność), które spowodowały konieczność użycia leku.

Ponieważ objawy odbicia są częstsze w przypadku nagłego przerwania leczenia, zaleca się stopniowe przerywanie leczenia.

Zaburzenia psychiczne

Po zastosowaniu lormetazepamu mogą pojawić się tak zwane objawy paradoksalne. Objawy te to:

  • niepokój;
  • mieszanie;
  • drażliwość;
  • agresywność;
  • gniew;
  • Rage;
  • psychoza;
  • urojenia;
  • omamy;
  • koszmary senne;
  • rozczarowanie;
  • Zmiany w zachowaniu.

Ponadto lormetazepam może powodować inne zaburzenia psychiczne, takie jak depresja i lęk, i może sprzyjać pojawieniu się myśli i zachowań samobójczych.

Zaburzenia układu nerwowego

Terapia Lormetazepamem może powodować:

  • uspokojenie;
  • senność;
  • Ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • zawroty głowy;
  • Spowolnienie psychomotoryczne;
  • Uwaga i zaburzenia językowe;
  • Zmiany w poczuciu smaku;
  • zamieszanie;
  • ataksja;
  • Zmęczenie.

Zaburzenia oka

Leczenie lormetazepamem może powodować zaburzenia widzenia i podwójne widzenie (podwójne widzenie).

Zaburzenia żołądka i jelit

Terapia Lormetazepamem może powodować nudności, wymioty, bóle brzucha i zaparcia.

Zaburzenia skóry i tkanek skóry

Wysypka, świąd i pokrzywka mogą wystąpić podczas leczenia lormetazepamem.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Leczenie lormetazepamem może powodować zmiany w poziomach enzymów wątrobowych we krwi, może zwiększać stężenie bilirubiny we krwi i może sprzyjać wystąpieniu żółtaczki.

Inne skutki uboczne

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas leczenia lormetazepamem to:

  • Reakcje alergiczne - nawet poważne - u osób wrażliwych;
  • obrzęk naczynioruchowy;
  • astenia;
  • zmęczenie;
  • Nadmierne pocenie się;
  • Zmniejszone libido;
  • Osłabienie mięśni;
  • tachykardia;
  • Suche usta;
  • Zaburzenia oddawania moczu;
  • Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH);
  • Plateletopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi w krwiobiegu);
  • Agranulocytoza (brak granulocytów w krwiobiegu);
  • Pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi).

przedawkować

Przedawkowanie lormetazepamu nie powinno stwarzać ryzyka dla życia pacjentów, chyba że inne leki zdolne do depresji centralnego układu nerwowego, narkotyków lub alkoholu były przyjmowane w tym samym czasie.

Objawy, które mogą wyniknąć z przedawkowania, są następujące:

  • senność;
  • ataksja;
  • dyzartria;
  • oczopląs;
  • arefleksja;
  • bezdech;
  • niedociśnienie;
  • Depresja sercowo-oddechowa;
  • Coma.

W przypadku przedawkowania lormetazepamu - jeśli pacjent jest przytomny - należy wywołać wymioty w ciągu godziny od przyjęcia leku. Jeśli natomiast pacjent jest nieprzytomny, należy wykonać płukanie żołądka. Można również podać węgiel aktywny.

W razie potrzeby można podać antagonistę benzodiazepiny, flumazenil .

W każdym przypadku, jeśli podejrzewasz przedawkowanie lormetazepamu, musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem i skontaktować się z najbliższym szpitalem.

Mechanizm działania

Lormetazepam - podobnie jak wszystkie benzodiazepiny - działa poprzez stymulację układu GABAergicznego, tj. Układu kwasu γ-aminobuttirowego.

GABA jest głównym hamującym neuroprzekaźnikiem mózgu i pełni swoje funkcje biologiczne poprzez wiązanie się ze swoistymi receptorami: GABA-A, GABA-B i GABA-C.

Miejsce wiązania benzodiazepin jest obecne na receptorze GABA-A. Lormetazepam wiąże się z tym specyficznym miejscem, aktywuje receptor i promuje kaskadę sygnałów hamujących indukowanych przez GABA.

Sposób użycia - Dawkowanie

Lormetazepam jest dostępny do podawania doustnego w postaci tabletek i kropli doustnych.

Lek należy przyjmować ściśle według wskazań lekarza.

Dawka lormetazepamu zwykle stosowana u dorosłych wynosi 1-2 mg, którą należy przyjmować przed snem.

Z drugiej strony u pacjentów w podeszłym wieku dawka zwykle podawanych leków wynosi 0, 5-1 mg, którą należy przyjmować przed snem.

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością oddechową i pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek mogą wymagać zmniejszenia dawki zwykle podawanej lormetazepamu.

Lormetazepamu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Jeśli jednak lekarz uzna to za absolutnie konieczne, może zdecydować o przepisaniu leku również tej kategorii pacjentów.

W każdym przypadku leczenie lormetazepamem powinno być możliwie jak najkrótsze.

Ciąża i laktacja

Lormetazepamu nie należy przyjmować w czasie ciąży.

Jeśli w przypadkach absolutnej konieczności lek jest podawany w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu lub podczas porodu, noworodki mogą doświadczyć następujących działań niepożądanych:

  • Obniżenie temperatury;
  • Obniżenie napięcia mięśniowego;
  • Depresja oddechowa;
  • Trudności z ssaniem.

Ponadto noworodki, których matki przewlekle przyjmowały lormetazepam w późniejszych etapach ciąży, mogą rozwinąć uzależnienie fizyczne i doświadczyć objawów odstawienia.

Ponieważ lormetazepam przenika do mleka matki, matki karmiące nie powinny przyjmować tego leku.

Przeciwwskazania

Stosowanie lormetazepamu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Znana nadwrażliwość na lormetazepam;
  • U pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania;
  • U pacjentów z miastenią (choroba nerwowo-mięśniowa);
  • U pacjentów cierpiących na ciężką niewydolność oddechową;
  • U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby;
  • U pacjentów z zespołem bezdechu sennego;
  • U pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem lub lekami nasennymi, lekami przeciwbólowymi, lekami przeciwdepresyjnymi lub lekami przeciwpsychotycznymi;
  • W ciąży;
  • Podczas karmienia piersią.

Zalecane

Obrzęk płuc
2019
ramię
2019
Pikantne potrawy
2019