hipernatremia

Definicja i wartości normalne

Termin hipernatremia - lub hipersodemia - wskazuje na wzrost stężenia sodu we krwi, powyżej tych, które uważa się za wartości normalne:

  • normalny sodu lub natriemii: 135-145 mmol / l *
  • hiponatremia: <136 mmol / l
  • hypersiemia:> 146 mmol / L
    • łagodna hipersiemia <155 mEq / l
    • ciężka hipersiemia> 155 mEq / l

Aby zrozumieć ... rolę sodu w organizmie

Sód jest głównym elektrolitem płynu zewnątrzkomórkowego: dzięki działaniu enzymu Na + - K + ATPaza (który aktywnie transportuje sód na zewnątrz komórki) 90% całkowitej zawartości sodu w organizmie znajduje się w przedziale zewnątrzkomórkowym.

Sód jest ważnym regulatorem osmolarności osocza i płynu pozakomórkowego. Gdy stężenie sodu przekracza normalny zakres (nadmiar sodu → hipernatremia), występuje mniej lub bardziej znaczący wzrost objętości krwi i płynu śródmiąższowego, tworząc podstawy do tworzenia obrzęku i nadciśnienia. Jednocześnie zmniejsza się woda wewnątrzkomórkowa, a komórka „kurczy się” (odwodnienie wewnątrzkomórkowe).

Ponadto sód bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych, wymianie komórkowej i skurczu mięśni: zgodnie z tym rozumiemy, w jaki sposób stan hipernatremii może zaburzyć wszystkie te funkcje, które organizm musi spełniać.

  • UWAGA: ponieważ sód jest swobodnie rozprowadzany między osoczem a płynem śródmiąższowym, stężenie sodu we krwi jest takie samo jak stężenie płynów pozakomórkowych. Innymi słowy, jeśli wzrasta stężenie sodu we krwi, wzrasta również stężenie sodu w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych.
  • Ponieważ błona komórkowa jest swobodnie przepuszczalna dla wody, gdy stężenie sodu wzrasta w składniku zewnątrzkomórkowym, woda przemieszcza się z przedziału wewnątrzkomórkowego do przedziału zewnątrzkomórkowego, aby przywrócić równowagę osmotyczną.
  • Aby ograniczyć ruch wody z przedziału wewnątrzkomórkowego, konieczne jest zwiększenie objętości w celu rozcieńczenia sodu, a jednocześnie zwiększenie utraty minerału w moczu.
  • Ostatecznie, stężenie sodu w osoczu jest wskaźnikiem stanu objętości wewnątrzkomórkowej, przy czym hiponatremia oznacza hiperhydratację komórek, podczas gdy hipersodium oznacza odwodnienie komórek .

przyczyny

Hipnatremia jest bardzo częstym odkryciem laboratoryjnym w praktyce klinicznej, chociaż na szczęście w większości przypadków nie prowadzi do bardzo wysokich poziomów hipersodemii. Te ostatnie są w rzeczywistości szczególnie niebezpieczne i śmiertelne w dobrym odsetku przypadków.

Hiperatremia, na ogół, nie jest spowodowana nadmiarem sodu, lecz raczej względnym deficytem wody w organizmie, co prowadzi do zubożenia wody w krew wraz ze stężeniem minerału. W niektórych przypadkach hipernatremii ilość sodu we krwi jest nawet niższa niż normalnie, ale objętość zmniejsza się do poziomu powodującego hipernatremię.

W normalnych warunkach nawet niewielki wzrost sodemii powyżej progu podstawowego powoduje bodziec pragnienia; w konsekwencji pobór wody prowadzi do korekty wartości sodu.

Hipnatremia jest bardziej powszechna wśród dzieci i chorych (którzy zależą od innych w zakresie zaopatrzenia w wodę), wśród osób starszych (zmniejszona skuteczność mechanizmu pragnienia), wśród osób ze zmienionym stanem psychicznym i wśród tych, którzy nie mają nic przeciwko do dziennego spożycia wody, przesadzając z ilością sodu. Hiperatremię ogólnie pogarszają te choroby, które powodują utratę płynów, takie jak biegunka lub wymioty i ogólnie infekcje.

W związku z tym może dojść do zwiększenia stężenia sodu we krwi z powodu:

  1. prawdziwy (absolutny) wzrost sodu:
    • zwiększone wprowadzanie sodu z dietą w porównaniu z wodą → hiperwolemia
    • nadmierna retencja sodu w nerkach → hiperwolemia
  2. Fałszywe zwiększenie (względne) sodu z powodu zmniejszenia ilości wody w organizmie:
    • niewystarczające spożycie czystej wody wraz z dietą (często + przyczyna) → euwololemia lub lekka hipowolemia
    • utrata wody i płyn hipotoniczny (odwodnienie) → hipowolemia

W pierwszym przypadku bezwzględna ilość sodu wzrasta (prymitywna hipersodemia), podczas gdy w drugim zwiększa się tylko stężenie sodu we krwi (jest ono ilościowo takie samo lub nawet niższe, ale objętość i niższa woda w organizmie są bardziej skoncentrowane).

klasyfikacja

Klasyfikacja hipernatremii w trzech głównych klasach umożliwia łatwiejszą identyfikację przyczyn leżących u jej podstaw, dostarczając użytecznych wskazań do interwencji terapeutycznych:

  1. hipernatremia hiperwolemiczna = wzrost całkowitej zawartości sodu w organizmie i mniejszy wzrost całkowitej ilości wody w organizmie: jest to spowodowane nadmiernym spożyciem sodu w porównaniu z wodą
  2. euvolemic hypernatriemia = zmniejszenie całkowitej ilości wody w organizmie: spowodowane jest brakiem spożycia lub utratą czystej wody
  3. hipernatremia hipowolemiczna = większa utrata całkowitej wody w porównaniu do utraty sodu: jest spowodowana utratą płynów hipotonicznych
Modyfikacja całkowitej zawartości sodu w organizmie i wody w warunkach hipernatremii
WARUNKI WYJĄTKOWA OBJĘTOŚĆ BODY TOTAL
SODIUMBEZPŁATNA WODA
Hipnatremia hipowolemicznaspadła↓↓
Hiponatremia euvolemicznaNormalny (↓)-
Hiponatremia hiperwolemicznawzrosła↑↑

Zalecane

Objawy Zaparcia
2019
Epigastralgia - przyczyny i objawy
2019
Objawy retinoblastoma
2019